สวัสดีครับ ช่วงนี้เห็นคนมาแชร์ประสบการณ์เกี่ยวกับเรื่องลี้ลับจึงอยากมาเล่าให้เพื่อนๆฟัง
ย้อนไปสิบห้าปีที่แล้วพ่อผมเล่าเรื่องนี้ให้ฟัง พ่อได้มาซื้อบ้านทาวเฮ้าส์ย่านพุทธมณฑล (ผมจะเล่าตอนเหตุการณ์สำคัญนะครับ)
ช่วงผมอายุสิบปี(ตอนนี้ผมอายุยี่สิบแล้วนะครับ) คือเรื่องราวมันมีอยู่ว่าพ่อผมเนี่ยเป็นคนจิตอ่อนบวกกับแกสุขภาพไม่ค่อยแข็งแรง เจ็บๆป่วยๆ แบบว่าสามวันดีสี่วันไข้ แกเป็นคนไม่เชื่อเรื่องผีนะครับ จนบอกวันนึงสุขภาพแกทรุดลง จึงต้องให้ปู่กับย่าลงมาอยู่ด้วย
มาวันนึงปู่ผมนอนอยู่ชั้นล่าง บ้านผมเป็นบ้านทาวเฮ้านะครับ ลองนึกภาพดูช่วงบรรไดขึ้นชั้นสองจะมีชั้นใต้บรรไดนะครับ มีประตุเล็กๆ แต่ประตูไม่ได้ปิด ปุ่แกก็นอนกลางวัน (ปู่ผมเป็นสัปเหร่อ) แกก็เห็นผู้หญิงมองแกออกมาจากตู้ แกว่าอยู่แล้วว่านั้นไม่ใช่คนเพราะในบ้านไม่มีใครนอกจากพ่อแม่ของผม แกก็ท่องคาถาของแกนั้นล่ะ ก็หายไป
เด่วมาต่อครับ
เริ่องเล่า จากประสบการณ์วัยเด็ก
ย้อนไปสิบห้าปีที่แล้วพ่อผมเล่าเรื่องนี้ให้ฟัง พ่อได้มาซื้อบ้านทาวเฮ้าส์ย่านพุทธมณฑล (ผมจะเล่าตอนเหตุการณ์สำคัญนะครับ)
ช่วงผมอายุสิบปี(ตอนนี้ผมอายุยี่สิบแล้วนะครับ) คือเรื่องราวมันมีอยู่ว่าพ่อผมเนี่ยเป็นคนจิตอ่อนบวกกับแกสุขภาพไม่ค่อยแข็งแรง เจ็บๆป่วยๆ แบบว่าสามวันดีสี่วันไข้ แกเป็นคนไม่เชื่อเรื่องผีนะครับ จนบอกวันนึงสุขภาพแกทรุดลง จึงต้องให้ปู่กับย่าลงมาอยู่ด้วย
มาวันนึงปู่ผมนอนอยู่ชั้นล่าง บ้านผมเป็นบ้านทาวเฮ้านะครับ ลองนึกภาพดูช่วงบรรไดขึ้นชั้นสองจะมีชั้นใต้บรรไดนะครับ มีประตุเล็กๆ แต่ประตูไม่ได้ปิด ปุ่แกก็นอนกลางวัน (ปู่ผมเป็นสัปเหร่อ) แกก็เห็นผู้หญิงมองแกออกมาจากตู้ แกว่าอยู่แล้วว่านั้นไม่ใช่คนเพราะในบ้านไม่มีใครนอกจากพ่อแม่ของผม แกก็ท่องคาถาของแกนั้นล่ะ ก็หายไป
เด่วมาต่อครับ