** ก่อนอื่น ต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ หากแท๊กห้องผิดนะครับ ไม่ค่อยได้ตั้งกระทู้ครับ
ตามหัวข้อนะครับ ผมทำงานที่ปัจจุบันนี้ได้ 2 ปีกว่าแล้วครับ อยู่ตำแหน่งพนักงานทั่ว ๆ ไป ปัจจุบันอายุ 27 ครับ
ในแผนกมีกันอยู่แค่ 3 คน หัวหน้า ผม และพนักงานที่เข้ามาใหม่ 1 ปี งานส่วนใหญ่เป็นงานด้านเอกสาร เตรียมข้อมูล ประมาณนี้ครับ
ซึ่งก่อนหน้ามีพี่ที่ทำงานนี้ก่อนผมจะเข้ามาอยู่แล้ว 1 คน จนเมื่อปีที่แล้ว พี่คนดังกล่าวได้เลื่อนตำแหน่ง
จึงเปิดรับพนักงานคนปัจจุบันเข้ามา ซึ่งตอนแรกที่ผมเข้ามา คนที่ดีลงานกับหัวหน้าจะเป็นพี่คนนี้ ซึ่งผมจะทำงานซัพพอร์ทเป็นส่วนใหญ่
พอพี่เค้าเลื่อนตำแหน่งไป ผมก็มารับช่วงต่องานทั้งหมดของพี่เค้า และต้องสอนงานพนักงานใหม่ไปด้วย ซึ่งตอนที่ผมเข้ามาใหม่ ๆ
ก็ได้พี่คนเก่าเป็นคนสอนงานนะครับ และตอนที่ผมต้องสอนงานพนักงานใหม่ ผมเพิ่งมีอายุงานได้ 1 ปีเอง จึงทำให้บางอย่างยังไม่ค่อยเข้าใจ
พอถึงคราวที่ต้องแบ่งงาน ผมก็ได้สอบถามหัวหน้างานไปว่าเนื้อหางานจะให้แต่ละคนทำอะไรบ้าง เนื่องจากตอนนั้น งานเดิมผมก็ต้องทำ
และงานประจำของคนที่แล้วผมก็ต้องทำ แต่กลับได้คำตอบมาว่า ให้ผมไปแบ่งกันเอาเองว่าใครจะทำอะไร เพราะพี่ไม่อยากสั่งการมาก
ผมเลยตัดสินใจให้ตัวเองรับงานใหม่ทั้งหมด และแบ่งงานตัวเองไปประมาณ 80% ให้พนักงานอีกคนทำ โดยช่วง 4-5 เดือนแรกผมจะคอยช่วยเหลือ
และปล่อยให้เค้าทำเองต่อไป
จากที่ผมไม่ค่อยได้ทำงานกับหัวหน้าโดยตรง ก็กลายเป็นต้องประสานงาน คุยงานกันมากขึ้น ทำให้รู้สึกว่า ทำไมหัวหน้าคนนี้ถึงไม่ค่อยทำอะไรเลย
มี Report หลายอย่างมาก ที่ตามขอบเขตหน้าที่ต้องเป็นระดับหัวหน้างานทำ ก็โยนมาให้ผมทำ พอผมทำเสร็จก็ไม่ตรวจ หรืออะไรเลยนะครับ ส่งผู้นวยการฝ่ายไปเลย จนบางทีผมก็กลัวว่าถ้างานผิดพลาดหรืออะไรขึ้นมาจะถูกตำหนิเอา หรือเวลามีประชุมก็ไม่เข้าประชุม แต่กลับส่งผมเข้าแทน บางการประชุมเรียกระดับหัวหน้างานขึ้นไป ก็ไม่เข้าแล้วส่งผมเข้าไป แม้กระทั่งงานใน E-mail ก็ไม่เปิด ให้ผมคอยเปิด คอยเช็ค E-mail ให้ ทั้ง ๆ ที่เป็น E-mail ส่วนตัวของเค้านะครับ
รวมถึงเรียน E-learning ที่ต้องใช้รหัสส่วนบุคคลเข้าไปเรียน และเป็น KPIs ของเค้าเอง ก็ส่งรหัสตัวเองแล้วให้ผมเรียนให้ รวมถึงคีย์ลาพักผ่อน
ลาป่วย แทบทุกอย่างเลย กลับมาเรื่องงานนะครับ งานทุกงานที่ผมทำ ผมเสนอให้เข้าอ่าน ตรวจรายละเอียดทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นเปเปอร์ หรือทาง E-mail
เค้าแทบไม่เคยอ่านเลยครับ บางครั้งเวลาเค้าให้ผมเช็คอีเมลล์ให้ ก็ยังเห็นงานของตัวเองยังไม่ถูกเปิดอ่านเลย เวลาผมประชุมแทน
ผมก็จะสรุปหัวข้อที่ประชุมมาให้ แต่กลับตอบมาว่าเธอเอาไปประสานงานต่อเลยนะ
คือบางครั้งผมก็ไม่เข้าใจนะครับ ว่าวันๆ นึงเค้าทำอะไร เพราะงานส่วนใหญ่ คือสำคัญอะไรทั้งผมเป็นคนทำหมดเลย จนคิดว่าทำไมบริษัทถึงยังจ้างคนคนนี้อยู่ หรือผู้อำนวยการฝ่ายไม่รู้สึกบ้างเหรอว่าทำไมคนคนนี้ถึงไม่ทำงาน ไม่เห็นเข้าประชุม ผมอยากทำงานร่วมกับคนเก่ง ๆ เพื่อจะได้พัฒนาตัวเองต่อไป
ไม่ใช่ทำงานกับหัวหน้าที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย ปรึกษางาน ถามงานก็ให้ผมไปหาคำตอบเอง ถูกผิดหรือเปล่าไม่รู้ เพราะไม่มี Feed back อะไรกลับมา
ทุกวันผมไปทำงานแบบรู้มึกหมดอาลัย แล้วก็รู้สึกเสียเวลาชีวิตมาก ที่ทำงานผมต้องสอบเข้ามานะครับ กว่าผมจะสอบได้ สัมภาษณ์ได้ ยอมทิ้งงานที่ได้เงินเยอะกว่ามาเพื่อความมั่นคงในบริษัทที่ใหญ่ๆ แต่กลับมาเจอสภาพแบบนี้ อยากขอย้ายแผนกมาก ถึงขั้นไปพูดทีเล่นทีจริงกับหัวหน้าแผนกอื่น เค้าก็ตอบมาว่าไม่มีใครกล้าดึงเธอมาหรอก คือคนอื่น ๆ เค้าเกรงใจหัวหน้าคนนี้ครับ เพราะอาวุโสสุดแล้ว และประโยคสุดฮิตที่หัวหน้าผมชอบพูดนะครับ คือ "ที่ให้ทำจะได้ทำเป็นเพราะอีก 2 ปีพี่ก็เกษียณแล้ว" แต่ก่อนที่จะเกษียณพี่ก็กินเงินเดือนบริษัทอยู่ไม่ใช่เหรอครับ พี่ควรจะทำอะไรบ้าง
ที่พูดมาออกแนวระบายเยอะไปหน่อยนะครับ แต่จากเท่าที่ผมเคยทำงานมาถึงแม้จะไม่มาก แต่ผมไม่เคยเจอหัวหน้า หรือเพื่อนร่วมงานที่เป็นแบบนี้มาก่อนเลยครับ เลยไม่รู้จะพูดกับใคร กับเพื่อนที่ทำงานก็ไม่กล้าพูดครับ กลัวจะไปเข้าหูหัวหน้าเข้า
และสำคัญคือรู้สึกเบื่อครับ เพราะตัวเองรู้สึกเหมือนย่ำอยู่กับที่มา 2 ปีแล้ว จนต้องไปหาเรียน ปริญญาโท อะไรเพิ่มเติมเอา เพราะไม่อยากใช้ชีวิตแบบนี้ไปเรื่อย ๆ ใจหนึ่งก็อยากลาออกไปเลย แต่ก็เสียดายความพยายามที่กว่าจะสอบเข้ามาได้ ยิ่งปัจจุบันถ้าลาออกกว่าจะหางานใหม่ได้ก็น่าจะลำบาก แต่ต้องทนทำงานกับหัวหน้าคนนี้ไปอีก 2 ปี ก็รู้สึกเหมือนประสาทจะกินก่อนครับ
ขอคำปรึกษาจากพี่ ๆ ที่มีประสบการณ์มากกว่า ว่ามีวิธีรับมือ หรือจัดการเหตุการณ์แบบนี้ยังไง หรือจัดการความคิดตัวเองยังไงบ้างครับ เพราะตอนนี้รู้สึกดาวน์มากครับ ขอบคุณที่อ่านจนจบมาก ๆ นะครับ
เมื่อทำงานร่วมกับหัวหน้าที่ไม่ทำอะไรเลย
ตามหัวข้อนะครับ ผมทำงานที่ปัจจุบันนี้ได้ 2 ปีกว่าแล้วครับ อยู่ตำแหน่งพนักงานทั่ว ๆ ไป ปัจจุบันอายุ 27 ครับ
ในแผนกมีกันอยู่แค่ 3 คน หัวหน้า ผม และพนักงานที่เข้ามาใหม่ 1 ปี งานส่วนใหญ่เป็นงานด้านเอกสาร เตรียมข้อมูล ประมาณนี้ครับ
ซึ่งก่อนหน้ามีพี่ที่ทำงานนี้ก่อนผมจะเข้ามาอยู่แล้ว 1 คน จนเมื่อปีที่แล้ว พี่คนดังกล่าวได้เลื่อนตำแหน่ง
จึงเปิดรับพนักงานคนปัจจุบันเข้ามา ซึ่งตอนแรกที่ผมเข้ามา คนที่ดีลงานกับหัวหน้าจะเป็นพี่คนนี้ ซึ่งผมจะทำงานซัพพอร์ทเป็นส่วนใหญ่
พอพี่เค้าเลื่อนตำแหน่งไป ผมก็มารับช่วงต่องานทั้งหมดของพี่เค้า และต้องสอนงานพนักงานใหม่ไปด้วย ซึ่งตอนที่ผมเข้ามาใหม่ ๆ
ก็ได้พี่คนเก่าเป็นคนสอนงานนะครับ และตอนที่ผมต้องสอนงานพนักงานใหม่ ผมเพิ่งมีอายุงานได้ 1 ปีเอง จึงทำให้บางอย่างยังไม่ค่อยเข้าใจ
พอถึงคราวที่ต้องแบ่งงาน ผมก็ได้สอบถามหัวหน้างานไปว่าเนื้อหางานจะให้แต่ละคนทำอะไรบ้าง เนื่องจากตอนนั้น งานเดิมผมก็ต้องทำ
และงานประจำของคนที่แล้วผมก็ต้องทำ แต่กลับได้คำตอบมาว่า ให้ผมไปแบ่งกันเอาเองว่าใครจะทำอะไร เพราะพี่ไม่อยากสั่งการมาก
ผมเลยตัดสินใจให้ตัวเองรับงานใหม่ทั้งหมด และแบ่งงานตัวเองไปประมาณ 80% ให้พนักงานอีกคนทำ โดยช่วง 4-5 เดือนแรกผมจะคอยช่วยเหลือ
และปล่อยให้เค้าทำเองต่อไป
จากที่ผมไม่ค่อยได้ทำงานกับหัวหน้าโดยตรง ก็กลายเป็นต้องประสานงาน คุยงานกันมากขึ้น ทำให้รู้สึกว่า ทำไมหัวหน้าคนนี้ถึงไม่ค่อยทำอะไรเลย
มี Report หลายอย่างมาก ที่ตามขอบเขตหน้าที่ต้องเป็นระดับหัวหน้างานทำ ก็โยนมาให้ผมทำ พอผมทำเสร็จก็ไม่ตรวจ หรืออะไรเลยนะครับ ส่งผู้นวยการฝ่ายไปเลย จนบางทีผมก็กลัวว่าถ้างานผิดพลาดหรืออะไรขึ้นมาจะถูกตำหนิเอา หรือเวลามีประชุมก็ไม่เข้าประชุม แต่กลับส่งผมเข้าแทน บางการประชุมเรียกระดับหัวหน้างานขึ้นไป ก็ไม่เข้าแล้วส่งผมเข้าไป แม้กระทั่งงานใน E-mail ก็ไม่เปิด ให้ผมคอยเปิด คอยเช็ค E-mail ให้ ทั้ง ๆ ที่เป็น E-mail ส่วนตัวของเค้านะครับ
รวมถึงเรียน E-learning ที่ต้องใช้รหัสส่วนบุคคลเข้าไปเรียน และเป็น KPIs ของเค้าเอง ก็ส่งรหัสตัวเองแล้วให้ผมเรียนให้ รวมถึงคีย์ลาพักผ่อน
ลาป่วย แทบทุกอย่างเลย กลับมาเรื่องงานนะครับ งานทุกงานที่ผมทำ ผมเสนอให้เข้าอ่าน ตรวจรายละเอียดทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นเปเปอร์ หรือทาง E-mail
เค้าแทบไม่เคยอ่านเลยครับ บางครั้งเวลาเค้าให้ผมเช็คอีเมลล์ให้ ก็ยังเห็นงานของตัวเองยังไม่ถูกเปิดอ่านเลย เวลาผมประชุมแทน
ผมก็จะสรุปหัวข้อที่ประชุมมาให้ แต่กลับตอบมาว่าเธอเอาไปประสานงานต่อเลยนะ
คือบางครั้งผมก็ไม่เข้าใจนะครับ ว่าวันๆ นึงเค้าทำอะไร เพราะงานส่วนใหญ่ คือสำคัญอะไรทั้งผมเป็นคนทำหมดเลย จนคิดว่าทำไมบริษัทถึงยังจ้างคนคนนี้อยู่ หรือผู้อำนวยการฝ่ายไม่รู้สึกบ้างเหรอว่าทำไมคนคนนี้ถึงไม่ทำงาน ไม่เห็นเข้าประชุม ผมอยากทำงานร่วมกับคนเก่ง ๆ เพื่อจะได้พัฒนาตัวเองต่อไป
ไม่ใช่ทำงานกับหัวหน้าที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย ปรึกษางาน ถามงานก็ให้ผมไปหาคำตอบเอง ถูกผิดหรือเปล่าไม่รู้ เพราะไม่มี Feed back อะไรกลับมา
ทุกวันผมไปทำงานแบบรู้มึกหมดอาลัย แล้วก็รู้สึกเสียเวลาชีวิตมาก ที่ทำงานผมต้องสอบเข้ามานะครับ กว่าผมจะสอบได้ สัมภาษณ์ได้ ยอมทิ้งงานที่ได้เงินเยอะกว่ามาเพื่อความมั่นคงในบริษัทที่ใหญ่ๆ แต่กลับมาเจอสภาพแบบนี้ อยากขอย้ายแผนกมาก ถึงขั้นไปพูดทีเล่นทีจริงกับหัวหน้าแผนกอื่น เค้าก็ตอบมาว่าไม่มีใครกล้าดึงเธอมาหรอก คือคนอื่น ๆ เค้าเกรงใจหัวหน้าคนนี้ครับ เพราะอาวุโสสุดแล้ว และประโยคสุดฮิตที่หัวหน้าผมชอบพูดนะครับ คือ "ที่ให้ทำจะได้ทำเป็นเพราะอีก 2 ปีพี่ก็เกษียณแล้ว" แต่ก่อนที่จะเกษียณพี่ก็กินเงินเดือนบริษัทอยู่ไม่ใช่เหรอครับ พี่ควรจะทำอะไรบ้าง
ที่พูดมาออกแนวระบายเยอะไปหน่อยนะครับ แต่จากเท่าที่ผมเคยทำงานมาถึงแม้จะไม่มาก แต่ผมไม่เคยเจอหัวหน้า หรือเพื่อนร่วมงานที่เป็นแบบนี้มาก่อนเลยครับ เลยไม่รู้จะพูดกับใคร กับเพื่อนที่ทำงานก็ไม่กล้าพูดครับ กลัวจะไปเข้าหูหัวหน้าเข้า
และสำคัญคือรู้สึกเบื่อครับ เพราะตัวเองรู้สึกเหมือนย่ำอยู่กับที่มา 2 ปีแล้ว จนต้องไปหาเรียน ปริญญาโท อะไรเพิ่มเติมเอา เพราะไม่อยากใช้ชีวิตแบบนี้ไปเรื่อย ๆ ใจหนึ่งก็อยากลาออกไปเลย แต่ก็เสียดายความพยายามที่กว่าจะสอบเข้ามาได้ ยิ่งปัจจุบันถ้าลาออกกว่าจะหางานใหม่ได้ก็น่าจะลำบาก แต่ต้องทนทำงานกับหัวหน้าคนนี้ไปอีก 2 ปี ก็รู้สึกเหมือนประสาทจะกินก่อนครับ
ขอคำปรึกษาจากพี่ ๆ ที่มีประสบการณ์มากกว่า ว่ามีวิธีรับมือ หรือจัดการเหตุการณ์แบบนี้ยังไง หรือจัดการความคิดตัวเองยังไงบ้างครับ เพราะตอนนี้รู้สึกดาวน์มากครับ ขอบคุณที่อ่านจนจบมาก ๆ นะครับ