สวัสดีค่ะ นี้คือกระทู้แรกของฉันเอง^^
ตอนนี้ฉันไม่รู้ว่า ฉันจะเอายังไงต่อกับชีวิตดี ห่วงครอบครัวก็ห่วง ห่วงเรียนก็ห่วง ห่วงลๆล
แต่จำเป็นต้องเลือกทำสิ่งใดสิ่งหนึ่ง..
อยากให้เพื่อนๆลองอ่าน แล้วช่วยออกความเห็นทีนะคะㅠㅠ เราจะลองเล่าเรื่องชีวิตคร่าวของเราให้ทุกคนอ่านค่ะ เริ่มเลยน๊าาาา....
ต้องทาวความก่อน
เราเกิดที่ชัยภูมิ เราอยู่กับครอบครัวแม่ที่ชัยภูมิจนเราได้2ขวบกว่าๆคนเลี้ยงดันคือน้า(แอน)เลี้ยงฉันเหมือนลูกตัวเองเลยละ หลังจากนั้นครอบครัวฝ่ายพ่อและฝ่ายแม่ก็ทะเลาะกันเกิดปากเสียงแล้วความรุนแรงก้ตามมาพวกเขาแย่งฉัน ซึ่งฉันก็จำไม่ได้ว่าเหตุผลคืออะไร(ทำไมต้องแย่งนะ?) หลังจากนั้นย่าของฉันก็แย่งฉันได้ และ...
ฉันก็ได้มาอยู่ที่นครราชสีมา(โคราช) ย่าและอาของฉันเลี้ยงดูฉันและส่งฉันเรียนเท่าที่ท่านจะทำได้จนฉันอายุ17ปี ฉันจบ ม.6
จากนั้นน้าแอน(บุคคลกล่าวข้างต้น)ก็ได้มาขอนุญาติรับเลี้ยงฉันต่อโดยจะส่งฉันเรียนต่อมหาวิทยาลัย และฉันก็ได้ย้ายไปอยู่ที่ เชียงใหม่ ไปสมัครมหาลัยแห่งหนึ่ง (มหาลัยเอกชน ใกล้สนามบิน และห้าง)เราเรียนศิลปศาสตร์สาขาอังกฤษ แล้วก็เสริม ภาษาเกาหลีที่ มหาลัยเชียงใหม่.. จากนั้นเราก้ได้แต่เรียนๆเล่นๆ ตามประสา ครึ่งเทอมถัดมา การเงินน้าแอนก็เกิดมีปัญหาจากธุรกิจที่ทำอยู่ มีการกู้หนี้ยืมสิน ตอนนี้ท่านกำลังพยายามขายบ้าน เพื่อหาเงินมาใช้หนี้ และในเวลาเดียวกันท่านไม่บอกเรื่องนี้กับฉันเลยแม้แต่น้อย จนฉันกำลังจะจบปี.1 ฉันก็ได้รู้ว่าน้าแอนท่านมีปัญหาทางการเงิน และฉันได้ตัดสินใจขออนุญาติขอน้าของฉันดรอปเรียน1ปี แต่น้าบอกว่าน้าส่งฉันต่อได้ แต่ว่าฉันมองดูแล้วมันไม่โอเค เลยกับความคิดนั้น
จากนั้นฉันเดินทางไป กทม. เพื่อหางานทำ ฉันทำงานที่กทม.ได้2เดือน
อาของฉันตั้งครรภ์ ฉันเลยกลับมาที่โคราช เพื่อช่วยงานอาที่เพิ่งคลอดและช่วยดูแลทารกน้อยของอา ในเวลาเดียวกัน น้าแอนของฉัน(น้าที่เชียงใหม่)ได้เกิดอุบัติเหตุ เดินชนโ๊ต๊ะกระจก (บาดลึกจนเห็นไขมัน) ฉันตกใจมากและไม่รู้ะทำยังไง ได้แต่โทรถามอาการ แต่ยังดีที่น้ามีสามีคอยดูแล แต่นางยังต้องไปทำงานทั้งทีขายังเจ็บ จากนั้น1อาทิตน้าแอนก้ดีขึ้นไม่มาแต่ก็โอเครแล้ว
หลังจากผ่านไป4อาทิตย์ กิ๊ก(เรียกOPAละกัน)จากเกาหลีก็มา ฉันไปรับopaที่สุวรรณภูมิกับอาของฉันจากนั้นเราก็ไปหาอะไรกินและเราไปค้างคืนที่อยุธยา1คือ และเราก็ตีรถมาโคราช ที่จริงแล้วมันเป็นการเจอกันครั้งแรก ระหว่างฉันกับOpa ก่อนหน้านี้เราติดต่อกันทางแอพพิเคชั่นแรมปี (vdoคอลหากันอะไรแบบนี้ละนานแรมปี นางคิดจะจริงจังกับฉันมาก สัมผัสได้เลย
เขาเคยส่งเงินให้ฉันในเวลาที่ฉันเดือดร้อนโดนไม่ปฏิเสธอะไรเลย ทั้งที่ไม่เคยเจอกันมาก่อนเลยด้วยซ้ำมันทำให้ฉันมั่นใจว่าเขาจะไม่โกหกและหลอกฉันแน่ๆเพราะฉันไม่มีอะไรให้นางหลอกอยู่แล้ว im poor 5555)
ฉันเลยพาไปเจอครอบครัวของฉัน ซึ่งเราก็เที่ยว, กิน,ดื่มกับครอบครัวของฉันอยู่เกือบอาทิต นางเทคแคร์ทุกอย่าง ไม่ว่าจะตอนนางเมา หรือ ตอนนางไม่เมาก็ตาม ครอบครัวของฉันสังเกตทุกการกระทำของเขาแบบเนียนๆ จากวันแรกจนวันที่นางใกล้จะกลับ ครอบครัวของฉันก็ได้ประชุมแบบลับๆเกี่ยวอนาคตของฉันและopa
ครอบครัวของฉันชอบนางมากและครอบครัวฉันได้ยินยอมให้ฉันคบกับนางแบบเปิดเผย และ
ในคืนนั้นนางถามฉันว่า..
นาง :ไปอยู่กับฉันที่เกาหลีกับฉันได้มั้ย ฉันจะดูแลเธอเอง ฉันอยากอยู่กับเธอ ไปเกาหลีกับฉันนะ"
ฉัน :ฉันยังไปไม่ได้เรายังไม่ได้แต่งงานกันถ้ายังไม่แต่งครอบครัวฉันไม่มีทางokแน่นอน
นาง :งั้นปีหน้าเธอไปเกาหลับครอบครัวของเธอนะ ฉันจะพาเธอไปเจอพ่อแม่ของฉัน
ฉัน :อาจจะ! เพราะฉันยังม่มีพาสปอร์ต ฉันอายุ19ฉันไม่สามารถทำพาสปอร์ต้วยตัวเองได้ ปีหน้าฉันสามารถทำได้
นาง :ฉันจะรอเธอ ฉันจะทำให้เธอได้ไปอยู่กับฉัน ในปีหน้าฉันจะส่งตั๋วเครื่องบินมาให้นะ^^
และวันสุดท้ายของการจากลาก้มาถึง เราได้ไปซื้อแหวนด้วยกัน2วง ฉันสวมให้เขา และเขาสวมให้ฉัน(นางจ่ายทั้งหมด) จากนั้นฉันก็ไปส่งที่สนามบิน เขาบอกกับฉันว่า "ฉันรักเธอมาก ฉันจะทำทุกอย่างให้เราได้อยู่ด้วยกัน และ เราจะแต่งงานกัน เธอคือคนเดียวที่ฉันจะรัก ห้ามลืมฉันนะ ฉันจะกลับมาให้เร็วที่สุด" (ฟังได้ใจความประมาณนี้5555)เสร็จสิ้นจากส่งนาง ฉันก็ตีตั๋วกลับโคราชและฉันก็มานอนคิดว่าฉันทำอะไรต่อดี เอาไงกับชีวิตดี ก็เลยจับโทรศัพแล้วเปิดพันทิพ และสร้างกระทู้นี้ขึ้นมา
=ชีวิตฉันไม่ได้อยู่กับพ่อแม่ พวกท่านทำแต่งานๆๆๆๆ และเลิกกัน และตอนนี้ พ่อมีครอบครัวใหม่ แม่มีครอบครัวใหม่ กันหมด
แต่ฉันไม่รู้เลยว่าตอนนี้ ฉันจะเอายังไงต่อดี
ฉันควรจะหาที่เรียนต่อ?
หรือหางานทำดี?
หรือกลับเชียงใหม่ไปช่วยน้าทำงานดี?
หรือจะช่วยอาทำงานเลี้ยงลูกของอาและอยู่กับย่าเพื่อรอไปเกาหลีดี?
ทุกคนมีบุญคุณกับฉันมากๆ จนฉันเรียงลำดับความสำคัญไม่ถูกㅠㅠฉันสับสนมากๆเคลียดมากๆเลยละ
คิดไม่ตก เลย
รบกวนออกความเห็นทีนะคะ>^<
อยากรู้ว่าจะมีสักกี่คนคิดเหมือนเรา
เผื่อเราจะเอาไปปรับใช้... >^<
ขอบคุณค่ะ
ฉันจะเอายังไงกับชีวิตดีㅠㅠเคลียดมาก
ตอนนี้ฉันไม่รู้ว่า ฉันจะเอายังไงต่อกับชีวิตดี ห่วงครอบครัวก็ห่วง ห่วงเรียนก็ห่วง ห่วงลๆล
แต่จำเป็นต้องเลือกทำสิ่งใดสิ่งหนึ่ง..
อยากให้เพื่อนๆลองอ่าน แล้วช่วยออกความเห็นทีนะคะㅠㅠ เราจะลองเล่าเรื่องชีวิตคร่าวของเราให้ทุกคนอ่านค่ะ เริ่มเลยน๊าาาา....
ต้องทาวความก่อน
เราเกิดที่ชัยภูมิ เราอยู่กับครอบครัวแม่ที่ชัยภูมิจนเราได้2ขวบกว่าๆคนเลี้ยงดันคือน้า(แอน)เลี้ยงฉันเหมือนลูกตัวเองเลยละ หลังจากนั้นครอบครัวฝ่ายพ่อและฝ่ายแม่ก็ทะเลาะกันเกิดปากเสียงแล้วความรุนแรงก้ตามมาพวกเขาแย่งฉัน ซึ่งฉันก็จำไม่ได้ว่าเหตุผลคืออะไร(ทำไมต้องแย่งนะ?) หลังจากนั้นย่าของฉันก็แย่งฉันได้ และ...
ฉันก็ได้มาอยู่ที่นครราชสีมา(โคราช) ย่าและอาของฉันเลี้ยงดูฉันและส่งฉันเรียนเท่าที่ท่านจะทำได้จนฉันอายุ17ปี ฉันจบ ม.6
จากนั้นน้าแอน(บุคคลกล่าวข้างต้น)ก็ได้มาขอนุญาติรับเลี้ยงฉันต่อโดยจะส่งฉันเรียนต่อมหาวิทยาลัย และฉันก็ได้ย้ายไปอยู่ที่ เชียงใหม่ ไปสมัครมหาลัยแห่งหนึ่ง (มหาลัยเอกชน ใกล้สนามบิน และห้าง)เราเรียนศิลปศาสตร์สาขาอังกฤษ แล้วก็เสริม ภาษาเกาหลีที่ มหาลัยเชียงใหม่.. จากนั้นเราก้ได้แต่เรียนๆเล่นๆ ตามประสา ครึ่งเทอมถัดมา การเงินน้าแอนก็เกิดมีปัญหาจากธุรกิจที่ทำอยู่ มีการกู้หนี้ยืมสิน ตอนนี้ท่านกำลังพยายามขายบ้าน เพื่อหาเงินมาใช้หนี้ และในเวลาเดียวกันท่านไม่บอกเรื่องนี้กับฉันเลยแม้แต่น้อย จนฉันกำลังจะจบปี.1 ฉันก็ได้รู้ว่าน้าแอนท่านมีปัญหาทางการเงิน และฉันได้ตัดสินใจขออนุญาติขอน้าของฉันดรอปเรียน1ปี แต่น้าบอกว่าน้าส่งฉันต่อได้ แต่ว่าฉันมองดูแล้วมันไม่โอเค เลยกับความคิดนั้น
จากนั้นฉันเดินทางไป กทม. เพื่อหางานทำ ฉันทำงานที่กทม.ได้2เดือน
อาของฉันตั้งครรภ์ ฉันเลยกลับมาที่โคราช เพื่อช่วยงานอาที่เพิ่งคลอดและช่วยดูแลทารกน้อยของอา ในเวลาเดียวกัน น้าแอนของฉัน(น้าที่เชียงใหม่)ได้เกิดอุบัติเหตุ เดินชนโ๊ต๊ะกระจก (บาดลึกจนเห็นไขมัน) ฉันตกใจมากและไม่รู้ะทำยังไง ได้แต่โทรถามอาการ แต่ยังดีที่น้ามีสามีคอยดูแล แต่นางยังต้องไปทำงานทั้งทีขายังเจ็บ จากนั้น1อาทิตน้าแอนก้ดีขึ้นไม่มาแต่ก็โอเครแล้ว
หลังจากผ่านไป4อาทิตย์ กิ๊ก(เรียกOPAละกัน)จากเกาหลีก็มา ฉันไปรับopaที่สุวรรณภูมิกับอาของฉันจากนั้นเราก็ไปหาอะไรกินและเราไปค้างคืนที่อยุธยา1คือ และเราก็ตีรถมาโคราช ที่จริงแล้วมันเป็นการเจอกันครั้งแรก ระหว่างฉันกับOpa ก่อนหน้านี้เราติดต่อกันทางแอพพิเคชั่นแรมปี (vdoคอลหากันอะไรแบบนี้ละนานแรมปี นางคิดจะจริงจังกับฉันมาก สัมผัสได้เลย
เขาเคยส่งเงินให้ฉันในเวลาที่ฉันเดือดร้อนโดนไม่ปฏิเสธอะไรเลย ทั้งที่ไม่เคยเจอกันมาก่อนเลยด้วยซ้ำมันทำให้ฉันมั่นใจว่าเขาจะไม่โกหกและหลอกฉันแน่ๆเพราะฉันไม่มีอะไรให้นางหลอกอยู่แล้ว im poor 5555)
ฉันเลยพาไปเจอครอบครัวของฉัน ซึ่งเราก็เที่ยว, กิน,ดื่มกับครอบครัวของฉันอยู่เกือบอาทิต นางเทคแคร์ทุกอย่าง ไม่ว่าจะตอนนางเมา หรือ ตอนนางไม่เมาก็ตาม ครอบครัวของฉันสังเกตทุกการกระทำของเขาแบบเนียนๆ จากวันแรกจนวันที่นางใกล้จะกลับ ครอบครัวของฉันก็ได้ประชุมแบบลับๆเกี่ยวอนาคตของฉันและopa
ครอบครัวของฉันชอบนางมากและครอบครัวฉันได้ยินยอมให้ฉันคบกับนางแบบเปิดเผย และ
ในคืนนั้นนางถามฉันว่า..
นาง :ไปอยู่กับฉันที่เกาหลีกับฉันได้มั้ย ฉันจะดูแลเธอเอง ฉันอยากอยู่กับเธอ ไปเกาหลีกับฉันนะ"
ฉัน :ฉันยังไปไม่ได้เรายังไม่ได้แต่งงานกันถ้ายังไม่แต่งครอบครัวฉันไม่มีทางokแน่นอน
นาง :งั้นปีหน้าเธอไปเกาหลับครอบครัวของเธอนะ ฉันจะพาเธอไปเจอพ่อแม่ของฉัน
ฉัน :อาจจะ! เพราะฉันยังม่มีพาสปอร์ต ฉันอายุ19ฉันไม่สามารถทำพาสปอร์ต้วยตัวเองได้ ปีหน้าฉันสามารถทำได้
นาง :ฉันจะรอเธอ ฉันจะทำให้เธอได้ไปอยู่กับฉัน ในปีหน้าฉันจะส่งตั๋วเครื่องบินมาให้นะ^^
และวันสุดท้ายของการจากลาก้มาถึง เราได้ไปซื้อแหวนด้วยกัน2วง ฉันสวมให้เขา และเขาสวมให้ฉัน(นางจ่ายทั้งหมด) จากนั้นฉันก็ไปส่งที่สนามบิน เขาบอกกับฉันว่า "ฉันรักเธอมาก ฉันจะทำทุกอย่างให้เราได้อยู่ด้วยกัน และ เราจะแต่งงานกัน เธอคือคนเดียวที่ฉันจะรัก ห้ามลืมฉันนะ ฉันจะกลับมาให้เร็วที่สุด" (ฟังได้ใจความประมาณนี้5555)เสร็จสิ้นจากส่งนาง ฉันก็ตีตั๋วกลับโคราชและฉันก็มานอนคิดว่าฉันทำอะไรต่อดี เอาไงกับชีวิตดี ก็เลยจับโทรศัพแล้วเปิดพันทิพ และสร้างกระทู้นี้ขึ้นมา
=ชีวิตฉันไม่ได้อยู่กับพ่อแม่ พวกท่านทำแต่งานๆๆๆๆ และเลิกกัน และตอนนี้ พ่อมีครอบครัวใหม่ แม่มีครอบครัวใหม่ กันหมด
แต่ฉันไม่รู้เลยว่าตอนนี้ ฉันจะเอายังไงต่อดี
ฉันควรจะหาที่เรียนต่อ?
หรือหางานทำดี?
หรือกลับเชียงใหม่ไปช่วยน้าทำงานดี?
หรือจะช่วยอาทำงานเลี้ยงลูกของอาและอยู่กับย่าเพื่อรอไปเกาหลีดี?
ทุกคนมีบุญคุณกับฉันมากๆ จนฉันเรียงลำดับความสำคัญไม่ถูกㅠㅠฉันสับสนมากๆเคลียดมากๆเลยละ
คิดไม่ตก เลย
รบกวนออกความเห็นทีนะคะ>^<
อยากรู้ว่าจะมีสักกี่คนคิดเหมือนเรา
เผื่อเราจะเอาไปปรับใช้... >^<
ขอบคุณค่ะ