บทนำ
“เอวา!!! พี่บอกกี่ครั้งแล้วว่าไอ้โนอาร์นั่นมันไม่มีดีอะไรเลยนะ เอวาฟังพี่บ้างสิ”
“พี่นารา เอวาบอกพี่แล้วว่ามันเป็นเรื่องเข้าใจผิดกัน”
“นี่เธอเถียงพี่หรอ ก็ทำแบบนี้ไงถึงโดนไอ้โนอาร์มันหลอกได้ ทำไมพี่เตือนไม่ฟังเลยนะ”
“เอวาบอกแล้วไงว่าเข้าใจผิด พี่นาราฟังบ้างสิ!”
“แล้วมาดูกันว่าใครกันแน่ที่เข้าใจผิด...อย่ามาเสียใจทีหลังให้พี่เห็นนะ ปัง!!!”
หลังจากฉันพูดเสร็จก็รีบตัดบทเดินกลับเข้าห้องปิดประตฃตูเสียงดังเพื่อประชดประชันยัยน้องสาวตัวแสบของตัวเองด้วยความโมโห เอวานี่ก็จริๆเลยนะ โดนโนอาร์หลอกตั้งหลายครั้งทำไมไม่คิดจะจำบ้าง อยากรู้จริงๆว่ามันมีดีตรงไหนกันก็แค่หน้าหล่อ ผิวขาว สูงยาวเข่าดีตาคม ยิ้มหวาน
เหอะแค่นี้เองไม่เห็นจะดีตรงไหนเลย *จริงๆก็ดีไม่ใช่เหรอ- - * แต่มันเจ้าชู้ นี่ไงประเด็นที่ฉันคิดว่ามันไม่ดี ไม่เหมือนคิวของฉัน(จริงๆก็ยังไม่ได้คบกันน่ะก็แค่มโนไว้ก่อน)ทั้งหล่อรวยดีเลิศไปซะทุกอย่าง ฉันทะเลาะกับเอาวาเพราะเรื่องนี้หลายครั้งหลังจากที่ฉันรู้ว่าเอวามาคบกับโนอาร์ ( อุ๊ย! เกือบลืมแนะนำตัวไปสนิทเลย ฉันชื่อนารานะเป็นผู้หญิงสวยน่ารักที่สุดในบ้าน ฮ่าๆๆๆ ส่วนน้องที่แสนหัวรั้นของฉันน่ะ ชื่อเอวา เราสองคนเป็นพี่น้องท้องเดียวกันบิดามารดรก็คนเดียวกัน เอวากำลังคบกับผู้ชายคนหนึ่งชื่อโนอาร์ ซึ่งฉันไม่ชอบหน้ามันซะด้วยเพราะโนอาร์เป็นคนเจ้าชู้ แม้กระทั่งพี่ของแฟนตัวเองก็ยังไม่เว้นเลย ใช่แล้วเธออ่านถูกแล้วแหละไอบ้าโนอาร์นั่นยังเคยมาจีบฉันทั้งๆที่ยังคบกับน้องฉันด้วย ให้ตายสิเจ้าชู้ไม่เลือกจริงๆ ฉันเคยบอกเอวาแล้วไม่เคยจะเชื่อกันเลย ก็คงเพราะเอวารักโนอาร์มากหละมั้ง รู้ทั้งรู้เพราะเป็นคนเจ้าชู้แต่ก็ยังดั้นด้นจะคบกันต่อไป ราวๆ8เดือนได้ ฉันนี่นับถือความอดทนของน้องสาวจริงๆ ส่วนตัวฉันก็ยังคงความโสดเอาไว้ ไม่ใช่ไม่มีคนมาจีบ แต่ฉันไม่เลือกต่างหากหละ เพราะฉันมีหวานใจของฉันยู่แล้วเพราะฉนั้นคนอื่นหลบซ้ายเลยค่ะ ^^)
16:12pm.
ก๊อก ก๊อก ก๊อก!!! “ นารา...ลงไปกินข้าวได้แล้วเดี๋ยวกับข้าวเย็นหมดนะ”
แม่ฉันขึ้นมาเคาะประตูที่ห้องฉันเมื่อถึงเวลาทานอาหารเย็น ฉันเลยรีบเปิดประตูแล้วเดินลงไปทานข้าวพร้อมกับครอบครัวแต่พอมองไปแล้วก็ไม่เห็นเจ้าน้องสาวตัวแสบมานั่งทานทานข้าวด้วย ฉันเลยถามแม่ด้วยความแปลกใจ
“แม่ค่ะทำไมเอวาไม่มาทานข้าวค่ะ ปกติจะลงมาเป็นแรกเลยนี่ค่ะ”
“วันนี้โนอาร์พาไปดินเนอร์หนะ” “ท่าทางดูรักกันดีนะ”พ่อพูดเสริม
“เฮอะ พ่อไม่รู้อะไรซะแล้วนะค่ะ” ฉันทำปากเบ้ใส่เพราะไม่พอใจล็กน้อยกับคำพูดของพ่อ
“ดูทำหน้าเข้า อิจฉาน้องมันหละสิ ไม่มีแบบน้องก็อย่าพาลสินาราฮ่าๆๆๆ” พ่อทำหน้าระรื่นเหมือนเยาะเย้ยฉัน
“อะไรกันค่ะพ่อ นาราไม่ได้อิจฉาน้องนะ แต่พ่อก็คงไม่รู้อะไรจริงๆว่าแฟนเอวานั่นเป็นคนยังไง นาราอยู่ห้องเดียวกับโนอาร์ นารารู้ค่ะว่าโนอาร์เป็นคนยังไง”
“แต่...”
“เอาเถอะพ่อ ...แม่ว่าปล่อยเรื่องนี้ให้ลูกมันจัดการกันเองดีกว่าลูกมันก็โตๆกันแล้ว ถ้าลูกมันรับปัญหาไม่ไหวเดี๋ยวก็มาปรึกษาเราเอง เราทำแค่ให้คำปรึกษาอยู่ห่างๆก็พอ” แม่แทรกขึ้นมา
“อืม ....มันก็จริง” พ่อตอบอย่างเข้าใจ
“มาๆเรามากินข้าวกันเถอะ อาหารเย็นหมดแล้วมั้งเนี่ย มัวแต่เถียงกันอยู่ได้พ่อลูกคู่นี้ ^^”
แม่พูดขึ้นพร้อมมองหน้าฉันกับพ่อสลับไปมาแล้วอมยิ้ม
“แม่ค่ะ” ฉัน
“ ...มีอะไรนารา”
“เอวาจะกลับดึกมั้ยค่ะ”
“อือ ...แม่ก็ไม้รู้หรอก แต่แม่ให้กลับไม่เกินสามทุ่มน่ะ”
“แล้วแม่รู้มั้ยค่ะว่าน้องไปไหน”
“เออ นั่นสิแม่ลืมถามเลย...ทำไม จะตามน้องมันไปหรือไงกันถามเซ้าซี้จัง”
“ปล่าว...นาราแค่ไม่ชอบหน้าโนอาร์มัน -3-“
“ปล่อยๆมันไปเถอะน่า ให้น้องมันตัดสินใจเอง” พ่อแทรกขึ้นมา
“ไม่ได้หรอกพ่อ นาราจะต้องทำให้เอวารู้ให้ได้ว่าโนอาร์มันเป็ฯคนยังไง จะได้ตาสว่างสักที”
หลังจากทานข้าวเย็นเสร็จฉันก็มองนาฬิกาที่แขวนไว้ที่ผนังบ้าน ตอนนี้ประมาณเกือบๆหนึ่งทุ่ม ฉันรู้สึกเป็นห่วงเอวายังไงชอบกลเลยจะโทรไปถามทอยด์เพื่อนสนิทของฉัน
ตู๊ด ตู๊ด...
[ไง นาราโทรมาแบบนี้มีธุระอะไรเหรอ?]
“เธอรู้๐.๐”
[ก็นะ ฉันเพื่อนสนิทเธอหนิ]
“แล้วก็เป็นเพื่อนสนิทของไอบ้าโนอาร์ด้วย”
[ให้เดา เธอจะถามว่าโนอาร์มันพาน้องสาวเธอไปดินเนอร์ที่ไหนใช่มั้ย?]
“...” ฉันเงียบเพื่อรอฟังคำตอบของทอยด์
[มันพาน้องแกไปเซนทรัลน่ะ ถ้าเดาต่อเธอจะตามมันไปใช่มั้ย?]
“ก็ใช่น่ะสิ ฉันต้องไปแล้วบาย ขอบใจน่ะ” ทอยด์ไม่ทันได้ตอบฉันก็รีบตัดสายเทิ้งแล้วิ่งไปแต่งตัวเพื่อตามไปแอบดูน้อง พอวางสายฉันรีบไปเปลี่ยนชุดเก็บกระเป๋าแล้วไปเซนทรัลที่ๆน้องสาวหัวรั้นของฉันไปดินเนอร์กับอิตาบ้าโนอาร์
ณ เซ็นทรัล
เวลา 20:17 pm.
ฉันรีบเดินดุ่มๆไปหน้าประตูเซนทรัล
“ไง...นารา” เสียงทักคุ้นๆของใครสักคนที่เรียกฉันจากข้างประตูเซทรัล
“อ้าว!!!... ทอยด์นี่นายมาที่นี่ทำไม อย่าบอกนะว่านายมาดักรอฉันน่ะ”
“เธอเพี๊ยนไปแล้วเหรอ ฉันจะมาดักรอเธอทำไม ฉันมาเซนทรัลอยู่แล้ว”
“นายมาทำอะไรมิทราบค่ะ”
“ก็... ก็มาเดินเล่นไง พอดีเบื่อๆเลยมาเดินเซนทรัลหน่อย แล้วมันก็ตรงกับตอนที่เธอโทรมาหาพอดิบพอดีฉันเลยเดินออกมารอเธอหน้าประตูนี่ไง”
“อ้อเหรอ”
“อื้อ”
“รู้ใช่ไหม ว่าอิตาบ้าโนอาร์พาเอวาไปทานข้าวที่ไหน”
“รู้ แล้วฉันคงต้องพาเธอไปสินะ”
“ก็รู้หนิ ^^...นำไปเลยเพื่อน” ฉันตอบกลับด้วยยิ้มให้ทอยด์แล้วกอดคอเขาเดินไปขึ้นบันไดเลื่อน
คือเราจะแต่งนิยายค่ะแต่แต่งบทนำไม่เป็นใครเซียนเรื่องแบบนี้ช่วยหน่อยนะค่ะ ^^
“เอวา!!! พี่บอกกี่ครั้งแล้วว่าไอ้โนอาร์นั่นมันไม่มีดีอะไรเลยนะ เอวาฟังพี่บ้างสิ”
“พี่นารา เอวาบอกพี่แล้วว่ามันเป็นเรื่องเข้าใจผิดกัน”
“นี่เธอเถียงพี่หรอ ก็ทำแบบนี้ไงถึงโดนไอ้โนอาร์มันหลอกได้ ทำไมพี่เตือนไม่ฟังเลยนะ”
“เอวาบอกแล้วไงว่าเข้าใจผิด พี่นาราฟังบ้างสิ!”
“แล้วมาดูกันว่าใครกันแน่ที่เข้าใจผิด...อย่ามาเสียใจทีหลังให้พี่เห็นนะ ปัง!!!”
หลังจากฉันพูดเสร็จก็รีบตัดบทเดินกลับเข้าห้องปิดประตฃตูเสียงดังเพื่อประชดประชันยัยน้องสาวตัวแสบของตัวเองด้วยความโมโห เอวานี่ก็จริๆเลยนะ โดนโนอาร์หลอกตั้งหลายครั้งทำไมไม่คิดจะจำบ้าง อยากรู้จริงๆว่ามันมีดีตรงไหนกันก็แค่หน้าหล่อ ผิวขาว สูงยาวเข่าดีตาคม ยิ้มหวาน
เหอะแค่นี้เองไม่เห็นจะดีตรงไหนเลย *จริงๆก็ดีไม่ใช่เหรอ- - * แต่มันเจ้าชู้ นี่ไงประเด็นที่ฉันคิดว่ามันไม่ดี ไม่เหมือนคิวของฉัน(จริงๆก็ยังไม่ได้คบกันน่ะก็แค่มโนไว้ก่อน)ทั้งหล่อรวยดีเลิศไปซะทุกอย่าง ฉันทะเลาะกับเอาวาเพราะเรื่องนี้หลายครั้งหลังจากที่ฉันรู้ว่าเอวามาคบกับโนอาร์ ( อุ๊ย! เกือบลืมแนะนำตัวไปสนิทเลย ฉันชื่อนารานะเป็นผู้หญิงสวยน่ารักที่สุดในบ้าน ฮ่าๆๆๆ ส่วนน้องที่แสนหัวรั้นของฉันน่ะ ชื่อเอวา เราสองคนเป็นพี่น้องท้องเดียวกันบิดามารดรก็คนเดียวกัน เอวากำลังคบกับผู้ชายคนหนึ่งชื่อโนอาร์ ซึ่งฉันไม่ชอบหน้ามันซะด้วยเพราะโนอาร์เป็นคนเจ้าชู้ แม้กระทั่งพี่ของแฟนตัวเองก็ยังไม่เว้นเลย ใช่แล้วเธออ่านถูกแล้วแหละไอบ้าโนอาร์นั่นยังเคยมาจีบฉันทั้งๆที่ยังคบกับน้องฉันด้วย ให้ตายสิเจ้าชู้ไม่เลือกจริงๆ ฉันเคยบอกเอวาแล้วไม่เคยจะเชื่อกันเลย ก็คงเพราะเอวารักโนอาร์มากหละมั้ง รู้ทั้งรู้เพราะเป็นคนเจ้าชู้แต่ก็ยังดั้นด้นจะคบกันต่อไป ราวๆ8เดือนได้ ฉันนี่นับถือความอดทนของน้องสาวจริงๆ ส่วนตัวฉันก็ยังคงความโสดเอาไว้ ไม่ใช่ไม่มีคนมาจีบ แต่ฉันไม่เลือกต่างหากหละ เพราะฉันมีหวานใจของฉันยู่แล้วเพราะฉนั้นคนอื่นหลบซ้ายเลยค่ะ ^^)
16:12pm.
ก๊อก ก๊อก ก๊อก!!! “ นารา...ลงไปกินข้าวได้แล้วเดี๋ยวกับข้าวเย็นหมดนะ”
แม่ฉันขึ้นมาเคาะประตูที่ห้องฉันเมื่อถึงเวลาทานอาหารเย็น ฉันเลยรีบเปิดประตูแล้วเดินลงไปทานข้าวพร้อมกับครอบครัวแต่พอมองไปแล้วก็ไม่เห็นเจ้าน้องสาวตัวแสบมานั่งทานทานข้าวด้วย ฉันเลยถามแม่ด้วยความแปลกใจ
“แม่ค่ะทำไมเอวาไม่มาทานข้าวค่ะ ปกติจะลงมาเป็นแรกเลยนี่ค่ะ”
“วันนี้โนอาร์พาไปดินเนอร์หนะ” “ท่าทางดูรักกันดีนะ”พ่อพูดเสริม
“เฮอะ พ่อไม่รู้อะไรซะแล้วนะค่ะ” ฉันทำปากเบ้ใส่เพราะไม่พอใจล็กน้อยกับคำพูดของพ่อ
“ดูทำหน้าเข้า อิจฉาน้องมันหละสิ ไม่มีแบบน้องก็อย่าพาลสินาราฮ่าๆๆๆ” พ่อทำหน้าระรื่นเหมือนเยาะเย้ยฉัน
“อะไรกันค่ะพ่อ นาราไม่ได้อิจฉาน้องนะ แต่พ่อก็คงไม่รู้อะไรจริงๆว่าแฟนเอวานั่นเป็นคนยังไง นาราอยู่ห้องเดียวกับโนอาร์ นารารู้ค่ะว่าโนอาร์เป็นคนยังไง”
“แต่...”
“เอาเถอะพ่อ ...แม่ว่าปล่อยเรื่องนี้ให้ลูกมันจัดการกันเองดีกว่าลูกมันก็โตๆกันแล้ว ถ้าลูกมันรับปัญหาไม่ไหวเดี๋ยวก็มาปรึกษาเราเอง เราทำแค่ให้คำปรึกษาอยู่ห่างๆก็พอ” แม่แทรกขึ้นมา
“อืม ....มันก็จริง” พ่อตอบอย่างเข้าใจ
“มาๆเรามากินข้าวกันเถอะ อาหารเย็นหมดแล้วมั้งเนี่ย มัวแต่เถียงกันอยู่ได้พ่อลูกคู่นี้ ^^”
แม่พูดขึ้นพร้อมมองหน้าฉันกับพ่อสลับไปมาแล้วอมยิ้ม
“แม่ค่ะ” ฉัน
“ ...มีอะไรนารา”
“เอวาจะกลับดึกมั้ยค่ะ”
“อือ ...แม่ก็ไม้รู้หรอก แต่แม่ให้กลับไม่เกินสามทุ่มน่ะ”
“แล้วแม่รู้มั้ยค่ะว่าน้องไปไหน”
“เออ นั่นสิแม่ลืมถามเลย...ทำไม จะตามน้องมันไปหรือไงกันถามเซ้าซี้จัง”
“ปล่าว...นาราแค่ไม่ชอบหน้าโนอาร์มัน -3-“
“ปล่อยๆมันไปเถอะน่า ให้น้องมันตัดสินใจเอง” พ่อแทรกขึ้นมา
“ไม่ได้หรอกพ่อ นาราจะต้องทำให้เอวารู้ให้ได้ว่าโนอาร์มันเป็ฯคนยังไง จะได้ตาสว่างสักที”
หลังจากทานข้าวเย็นเสร็จฉันก็มองนาฬิกาที่แขวนไว้ที่ผนังบ้าน ตอนนี้ประมาณเกือบๆหนึ่งทุ่ม ฉันรู้สึกเป็นห่วงเอวายังไงชอบกลเลยจะโทรไปถามทอยด์เพื่อนสนิทของฉัน
ตู๊ด ตู๊ด...
[ไง นาราโทรมาแบบนี้มีธุระอะไรเหรอ?]
“เธอรู้๐.๐”
[ก็นะ ฉันเพื่อนสนิทเธอหนิ]
“แล้วก็เป็นเพื่อนสนิทของไอบ้าโนอาร์ด้วย”
[ให้เดา เธอจะถามว่าโนอาร์มันพาน้องสาวเธอไปดินเนอร์ที่ไหนใช่มั้ย?]
“...” ฉันเงียบเพื่อรอฟังคำตอบของทอยด์
[มันพาน้องแกไปเซนทรัลน่ะ ถ้าเดาต่อเธอจะตามมันไปใช่มั้ย?]
“ก็ใช่น่ะสิ ฉันต้องไปแล้วบาย ขอบใจน่ะ” ทอยด์ไม่ทันได้ตอบฉันก็รีบตัดสายเทิ้งแล้วิ่งไปแต่งตัวเพื่อตามไปแอบดูน้อง พอวางสายฉันรีบไปเปลี่ยนชุดเก็บกระเป๋าแล้วไปเซนทรัลที่ๆน้องสาวหัวรั้นของฉันไปดินเนอร์กับอิตาบ้าโนอาร์
ณ เซ็นทรัล
เวลา 20:17 pm.
ฉันรีบเดินดุ่มๆไปหน้าประตูเซนทรัล
“ไง...นารา” เสียงทักคุ้นๆของใครสักคนที่เรียกฉันจากข้างประตูเซทรัล
“อ้าว!!!... ทอยด์นี่นายมาที่นี่ทำไม อย่าบอกนะว่านายมาดักรอฉันน่ะ”
“เธอเพี๊ยนไปแล้วเหรอ ฉันจะมาดักรอเธอทำไม ฉันมาเซนทรัลอยู่แล้ว”
“นายมาทำอะไรมิทราบค่ะ”
“ก็... ก็มาเดินเล่นไง พอดีเบื่อๆเลยมาเดินเซนทรัลหน่อย แล้วมันก็ตรงกับตอนที่เธอโทรมาหาพอดิบพอดีฉันเลยเดินออกมารอเธอหน้าประตูนี่ไง”
“อ้อเหรอ”
“อื้อ”
“รู้ใช่ไหม ว่าอิตาบ้าโนอาร์พาเอวาไปทานข้าวที่ไหน”
“รู้ แล้วฉันคงต้องพาเธอไปสินะ”
“ก็รู้หนิ ^^...นำไปเลยเพื่อน” ฉันตอบกลับด้วยยิ้มให้ทอยด์แล้วกอดคอเขาเดินไปขึ้นบันไดเลื่อน