หลังจากกระแสของเจคอป ปอมน้อยถูกทำร้าย จนมีบางคนสันนิฐานว่าสิ่งที่เธอเล่ามามีเงื่อนงำบางอย่างนำไปสู่ความเชื่อที่ว่าเธออาจจะทำร้ายเจคอป
https://www.facebook.com/video.php?v=10152608461779484
ล่าสุดคุณรันเจ้าของเจคอปได้ลงข้อความถึงกรณีนี้ในเฟสบุ๊คของเธอ
หมดแรง แขนขาอ่อนแรงไปพักไหญ่
วันนี้วุ่นวายทั้งวัน ตั้งแต่เช้า ทั้งตำรวจ นักข่าว เพจ พาเจคอปไปโรงบาลหาหมอ ทุกอย่างทำคนเดียว รับมืออยุ่คนเดียว มีสายโทรเข้ามา ตลอด เลยทำไห้ไม่สามรถรับสายหรือคุยโทสับสะดวกสักเท่าไหร่ เพราะมีเบอโทมาเยอะมาก
เหตุเกิดจาก การที่น้องหมาโดนทำร้ายที่บ้าน วันเกิดเหต อยุ่บ้านคนเดียว
วันอังคารที่19 : ตื่นเช้ากะลังจะออกไปทำงาน แต่มาเจอหมา ที่เราเลี้ยงไว้ อยุ่ในคอกบริเวณหน้าบ้าน นั่นคือเจคอป อยุ่ในสภาพทรุด ตัวเปียกมอมแมม ข้างๆตัวเค้ามีกองน้ำสีเขียว และรอยเลือดปนเล็กน้อย (น้องทั้งสองตัวอยุ่ในคอกรั้วสีขาวบริเวณหน้าบ้าน) หันไปเจอบริเวณไกล้ๆ ก้อเห็นมีขวดน้ำยาวิกซอล เปิดฝาวางทิ้งไว้ อยุ่ด้านนอกของคอกรั้วสีขาว
อารมณ์ตอนนั้นตกใจมาก คิดไม่ออกว่าเกิดอะไรขึ้น ทะไมขวดวิกซอล ถึงมาจมอยุ่บนกองที่น้องนอนซมอยุ่ และรอยเลืดที่ปนอยุ่บนกองน้ำสีเขียวคืออะไร ตอนนั้นไม่ได้คิดถึงหรือสงสัยด้วยซ้ำ ว่ามีคนบุกเข้ามาในบ้าน คิดไปเองว่า ขวดมันหก และหมามาเลียกิน จึงรีบพาหมาทั้งสองตัว ไปโรงบาล เพื่อทำการล้างท้อง เพราะกลัวเค้าจะกินเข้าไป โฟกัสประเด็นไปที่ การช่วยล้างท้องสุนัขทั้ง2ตัว (อีกตัวปกติไม่มีรอยเปียกหรือออาการเข่าทรุดแต่เพื่อความสบายใจเลยพาไปหาหมอทั้ง2ตัว)
ไปถึงโรงบาล หมอก้อช่วยล้างท้องโดยการไห้กินยาขับพิษ แต่หมอบอกขอดูอาการน้องก่อน กลัวภายในจะเป็นอะไรถ้าเกิดกินเข้าไปจริง ๆ หมอเลยไห้แอดมิส รอดูอาการก่อนและบอกเราว่า ตอนเย็นค่อยมารับ เราเลยพาเจเล่กลับมาส่งที่บ้าน และไปทำงานต่อ
ช่วงบ่ายหมอโทรมาบอกว่า น้องปลอดภัยแล้ว ไม่น่าจะกินเข้าไปเยอะ อาจจะแค่เลียๆ เล่นๆและลงไปคลุก แต่หมอก้อแจ้งมาว่า เห็นเหมือนน้องจะมีอาการ บวมที่ขาหน่อยนึง อาจจะเป็นเพราะโดนน้ำยากัด ไห้เรารีบ พาน้องกลับมาล้างตัวอาบน้ำ ล้างน้ำยาออก
เลิกงาน เราก้อเลยมารับน้องกลับบ้าน มาถึงบ้าน เราก้อรีบล้างตัวอาบน้ำไห้เค้า สิ่งที่พบว่าผิดปกติคือ เวลาจับไปที่ขาน้อง น้องจะร้องและไม่ยอมไห้จับ และแสดงอาการขู่ ไม่ยอมไห้จับ เราก้อคิดไปเองแค่ว่า ขาน้องอาจจะอักเสบเพราะบวมจากการโดนน้ำยากัด เลยไม่กล้าทำอะไรมาก และก้อยังไม่เอะไจอะไร ( นี่คือสิ่งที่เราผิดเอง ที่มองข้าม ละเลยในจุดๆนี้ เพราะคาดไม่ถึง)แต่น้องยังขยับลุกขึ้นมาเดินเหยาะเองได้บ้าง แต่เดินแปปเดียว ก้อนอนทรุดลงอีกเหมือนเดิม
วันที่ 20 :สังเกตอีกรอบตอนเช้า แต่เพราะด้วยเรามีงานที่ต้องไปทำ เลยยังไม่ได้พาน้องไปตรวจไห้ละเอียดอีกรอบ และที่บ้านไม่มีคนอยุ่ตอนกลางวัน เพราะอยุ่บ้านคนเดียว เลยไม่มีไครมาช่วยดูแลไห้ ตกเย็น วันที่20 เราเลิกงานถึงบ้านก้อประมาน มืดๆ มาสังเกตอาการณเค้าก้อยังนอนซึม ไม่ลุกเดิน เราเลยอุ้มเค้าขึ้นมา แล้วเค้าก้อเลยร้อง เราเลยโทรหาหมอ ถามว่าเกิดอะไรขึ้น ทะไมน้องไม่เดิน และมีอาการเจ็บปวด (ลืมบอกไปว่าเราจะจับไปตรงขาเพื่อดูแต่น้องไม่ยอม และขุ่ ซึ่งเราคิดว่ามันผิดปกติ เลยโทหาหมอ หมอเลยบอกไห้พรุ่งนี้มาพาไห้หมอตรวจอีกที
วันที่ 21 :เราพาหมาไปโรงบาลเพื่อไห้หมอตรวจอีกรอบตอนเช้า ก่อนที่ออกไปทำงาน ครั้งนี้ หมอไปจับดูที่ขาหน้า น้องแล้วน้องไม่ยอมร้องและจะกัดคนที่จับ พอหมอโกนขนขาของน้องออกมา ถ้ามองด้วยตาเปล่าหรือแม้แต่จับดูก้อไม่เห็น (แต่ความจริงคือจับไม่ได้เค้าไม่ยอม) จึงเห็น เป็นรอยแผลตรงบริเวณขาหน้าด้านในทั้ง2ข้าง ซึ่งหมอพูดเองว่า มันคือแผลที่โดน เฉือนด้วยของมีคม ไม่ใช่น้ำยาวิกซอลกัด บริเวณที่โดนวิกซอลกัดเป็นรอยด่างๆ คือบริเวณอุ่งเท้า ขาล่างสุดท้อง ซึ่งรอยจะแตกต่าง รอยจะเป็นด่างๆแดงๆเขียว ส่วนขาหน้าด้านบนทั้งสอง. เป็นรอยของมีคม เหมือนโดนตัดปาดหรือเฉือนมา
เราเลยเอะใจขึ้นมา (เพิ่งจะมาเอะใจ) ว่าจริงๆแล้ว มันเกิดอะไรขึ้น พอกลับมาที่บ้าน เลย เลยดูขวดน้ายาล้างห้องน้ำ จึงได้พบว่า แท้ที่จริงแล้ว วิกซอลฝามันเปิดเองไม่ได้ เพราะเป็นฝาเป็นแบบคลิปล้อค และจุดที่วาง วิกซอลเราวางไว้บริเวณด้านในติดผนังบ้าน (หมาอยุ่ในคอก เอาขามาเขี่ยไปไม่ได้ ) และถึงจะขวดล้ม หรือหก น้ำยามันก้อไม่ไหลออกมาเอง เพราะลักษณะ ของขวดคือ เป็นแบบต้องใช้แรงคนฉีด ฉีดไส่บนตัว หน้าขา ปาก ท้อง ขา
มีจุกสีขาว ที่เป็นรุเล็กๆสี่รุ รันลอง วางไห้มันหก มันก้อไหลออกมาไม่ได้. ต้องใช้แรงบีบเท่านั้น ไม่มีทางไหลออกมาเอง อีกทั้ง ตรงบริเวณที่วิกซอล มันวางนอนอยุ่วันที่เกิดเรื่องคือ ด้านบนของคอก แต่บริเวณที่เจอเจคอปนอนจมกองวิกซอล คือด้านหน้าของคอก และไม่มีรอย หยดตรงด้านบน ส่วนหมาอีกตัว อยุในคอกเดียวกัน ไม่เป็นอะไร เพราะนิสัยน้องค่อนข้างเรียบร้อย ไม่ดุ และขี้กลัว คาดว่า วันเกิดเหตอาจจะวิ่งหนีเข้าไปในบ้านหมา จากนั้นก้อเลยเห็นไปอีกว่า มีกรรไกร (ของตัวเอง เอาไว้ตัดเล็มขนหมาเวลาอาบน้ำ) ที่ปกติวางไว้บนโต้ะหน้าบ้าน แต่ตำแหน่งที่มันมาวาง ณ ปัจจุบันคือ ด้านฝั่งคอกรั้วหมา และมาดูรอยแผล เป็นแผลเหมือนโดนกรรไกร แน่นอน เลยโทรไปถามหมอ และโครงการ โครงการแนะนำไห้ไปแจ้งความก่อน แต่วันนั้นรันมีงานด่วนต้องไปทำ และลางานมาจะครึ่งวันแล้ว เลยยังมไม่สะดวกไป
แล้วเราก้อมาพบว่า ขาหลังน้อง และบริเวณอัณฑะ มีรอยเลือดที่เริ่มซึมๆออกมา ( ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทะไมถึงเพิ่งมีเลือดซึมตอนนี้ ) เราเลยพาน้องไปหาหมออีก หมอเลยโกนขนขา2ขาหลัง ก้อเจอรอย เหมือนโดนของมีคม เฉือนหรือปาด ตรงขาด้านใน และตรงใข่ ก้อมีรอยเฉือนด้วยของมีคม (อันนี้หมอพูดมาเอง บอกเราเอง ) แผลไม่ใช่แผลไหม่ น่าจะเกิดขึ้นพร้อมกัน แต่เพิ่งมาเจอ ใข่คือมีรอยโดนเฉือนหรือปาด ไม่ได้โดนตัดฉับ(ใช้คำผิดขออภัย) เราเลยต้องรีบไปแจ้งความกับตำรวจ และได้ขอใบคำวินิจฉัยจากหมอ ว่าน้องโดนทำร้ายด้วยวิกซอล และของมีคม ไปไห้ตำรวจดูด้วย (หาใบจริงไม่เจอ พรุ่งนี้จะไปขอกะร้อยเวรที่รับเรื่องว่าได้ก้อปปี้ไว้ไหม )
การรักษาต่อมา ของน้องคือ การพาไปทำแผลล้างแผลทุกวัน ซึ่งทุกๆวันที่ไป บาดแผลของน้อง จะมีการเน่า ที่เกิดจากการกัดของวิกซอล ที่อุ้งเท้า ที่แผลเปิด รวมทั้งที่ใข่ ที่คุนหมอจะต้องรักษา โดยการ ตัดเนื้อที่เน่าทิ้งไป ตัดออกทุกวัน และแผลน้องแย่ลงทุกวัน เพราะโดนน้ำยากัดกินเนื้อเยื่อ เส้นเอ็น จนจากวันแรกๆ ที่น้องยังลุกเดินได้บ้าง กลายเป็นเริ่มจะลุกไม่ได้เลย ขยับช่วยตัวเองไม่ได้เลย เพราะแผลโดนน้ำยากัดกินทุกวัน คุนหมอต้องช่วยโดยการ ตัดเนื้อที่เน่า ออกทั้งขา และใข่ จนสุดท้าย
สรุป...คุณรันเธอบอกว่าครั้งแรกที่เจคอปบาดเจ็บ เธอเข้าใจว่าเจคอปโดนเพียงวิกซอล จากอุบัติเหตุ ไม่คิดว่ามีใครบุกรุกบ้านเธอ จึงพาเจคอปไป รพส.รักษา และหมอที่นั่นก็รักษาโดยไม่ได้ละเอียดถี่ถ้วน ก็รักษาตามสภาพที่เห็นคือแก้พิษ และกลับบ้าน วันต่อมาเจคอปไม่ดีขึ้น คุณรันจึงพาไปที่ใหม่ และหมอที่นั่นจึงตรวจและพบว่ามันไม่ใช่แค่วิกซอล แต่เจคอปโดนมากกว่านั้น ขาและไข่ของมันถูกทำลาย ทำให้คุณรันฉุกคิดว่า มันไม่ใช่อุบัติเหตุอย่างที่เธอคิดแต่แรก แต่มีคนเจตนาบุกมาทำร้ายหมาของเธอ...
เจ้าของน้องเจคอปโวย ทำไมคิดว่าเธอทำร้ายหมาตัวเอง??
https://www.facebook.com/video.php?v=10152608461779484
ล่าสุดคุณรันเจ้าของเจคอปได้ลงข้อความถึงกรณีนี้ในเฟสบุ๊คของเธอ
หมดแรง แขนขาอ่อนแรงไปพักไหญ่
วันนี้วุ่นวายทั้งวัน ตั้งแต่เช้า ทั้งตำรวจ นักข่าว เพจ พาเจคอปไปโรงบาลหาหมอ ทุกอย่างทำคนเดียว รับมืออยุ่คนเดียว มีสายโทรเข้ามา ตลอด เลยทำไห้ไม่สามรถรับสายหรือคุยโทสับสะดวกสักเท่าไหร่ เพราะมีเบอโทมาเยอะมาก
เหตุเกิดจาก การที่น้องหมาโดนทำร้ายที่บ้าน วันเกิดเหต อยุ่บ้านคนเดียว
วันอังคารที่19 : ตื่นเช้ากะลังจะออกไปทำงาน แต่มาเจอหมา ที่เราเลี้ยงไว้ อยุ่ในคอกบริเวณหน้าบ้าน นั่นคือเจคอป อยุ่ในสภาพทรุด ตัวเปียกมอมแมม ข้างๆตัวเค้ามีกองน้ำสีเขียว และรอยเลือดปนเล็กน้อย (น้องทั้งสองตัวอยุ่ในคอกรั้วสีขาวบริเวณหน้าบ้าน) หันไปเจอบริเวณไกล้ๆ ก้อเห็นมีขวดน้ำยาวิกซอล เปิดฝาวางทิ้งไว้ อยุ่ด้านนอกของคอกรั้วสีขาว
อารมณ์ตอนนั้นตกใจมาก คิดไม่ออกว่าเกิดอะไรขึ้น ทะไมขวดวิกซอล ถึงมาจมอยุ่บนกองที่น้องนอนซมอยุ่ และรอยเลืดที่ปนอยุ่บนกองน้ำสีเขียวคืออะไร ตอนนั้นไม่ได้คิดถึงหรือสงสัยด้วยซ้ำ ว่ามีคนบุกเข้ามาในบ้าน คิดไปเองว่า ขวดมันหก และหมามาเลียกิน จึงรีบพาหมาทั้งสองตัว ไปโรงบาล เพื่อทำการล้างท้อง เพราะกลัวเค้าจะกินเข้าไป โฟกัสประเด็นไปที่ การช่วยล้างท้องสุนัขทั้ง2ตัว (อีกตัวปกติไม่มีรอยเปียกหรือออาการเข่าทรุดแต่เพื่อความสบายใจเลยพาไปหาหมอทั้ง2ตัว)
ไปถึงโรงบาล หมอก้อช่วยล้างท้องโดยการไห้กินยาขับพิษ แต่หมอบอกขอดูอาการน้องก่อน กลัวภายในจะเป็นอะไรถ้าเกิดกินเข้าไปจริง ๆ หมอเลยไห้แอดมิส รอดูอาการก่อนและบอกเราว่า ตอนเย็นค่อยมารับ เราเลยพาเจเล่กลับมาส่งที่บ้าน และไปทำงานต่อ
ช่วงบ่ายหมอโทรมาบอกว่า น้องปลอดภัยแล้ว ไม่น่าจะกินเข้าไปเยอะ อาจจะแค่เลียๆ เล่นๆและลงไปคลุก แต่หมอก้อแจ้งมาว่า เห็นเหมือนน้องจะมีอาการ บวมที่ขาหน่อยนึง อาจจะเป็นเพราะโดนน้ำยากัด ไห้เรารีบ พาน้องกลับมาล้างตัวอาบน้ำ ล้างน้ำยาออก
เลิกงาน เราก้อเลยมารับน้องกลับบ้าน มาถึงบ้าน เราก้อรีบล้างตัวอาบน้ำไห้เค้า สิ่งที่พบว่าผิดปกติคือ เวลาจับไปที่ขาน้อง น้องจะร้องและไม่ยอมไห้จับ และแสดงอาการขู่ ไม่ยอมไห้จับ เราก้อคิดไปเองแค่ว่า ขาน้องอาจจะอักเสบเพราะบวมจากการโดนน้ำยากัด เลยไม่กล้าทำอะไรมาก และก้อยังไม่เอะไจอะไร ( นี่คือสิ่งที่เราผิดเอง ที่มองข้าม ละเลยในจุดๆนี้ เพราะคาดไม่ถึง)แต่น้องยังขยับลุกขึ้นมาเดินเหยาะเองได้บ้าง แต่เดินแปปเดียว ก้อนอนทรุดลงอีกเหมือนเดิม
วันที่ 20 :สังเกตอีกรอบตอนเช้า แต่เพราะด้วยเรามีงานที่ต้องไปทำ เลยยังไม่ได้พาน้องไปตรวจไห้ละเอียดอีกรอบ และที่บ้านไม่มีคนอยุ่ตอนกลางวัน เพราะอยุ่บ้านคนเดียว เลยไม่มีไครมาช่วยดูแลไห้ ตกเย็น วันที่20 เราเลิกงานถึงบ้านก้อประมาน มืดๆ มาสังเกตอาการณเค้าก้อยังนอนซึม ไม่ลุกเดิน เราเลยอุ้มเค้าขึ้นมา แล้วเค้าก้อเลยร้อง เราเลยโทรหาหมอ ถามว่าเกิดอะไรขึ้น ทะไมน้องไม่เดิน และมีอาการเจ็บปวด (ลืมบอกไปว่าเราจะจับไปตรงขาเพื่อดูแต่น้องไม่ยอม และขุ่ ซึ่งเราคิดว่ามันผิดปกติ เลยโทหาหมอ หมอเลยบอกไห้พรุ่งนี้มาพาไห้หมอตรวจอีกที
วันที่ 21 :เราพาหมาไปโรงบาลเพื่อไห้หมอตรวจอีกรอบตอนเช้า ก่อนที่ออกไปทำงาน ครั้งนี้ หมอไปจับดูที่ขาหน้า น้องแล้วน้องไม่ยอมร้องและจะกัดคนที่จับ พอหมอโกนขนขาของน้องออกมา ถ้ามองด้วยตาเปล่าหรือแม้แต่จับดูก้อไม่เห็น (แต่ความจริงคือจับไม่ได้เค้าไม่ยอม) จึงเห็น เป็นรอยแผลตรงบริเวณขาหน้าด้านในทั้ง2ข้าง ซึ่งหมอพูดเองว่า มันคือแผลที่โดน เฉือนด้วยของมีคม ไม่ใช่น้ำยาวิกซอลกัด บริเวณที่โดนวิกซอลกัดเป็นรอยด่างๆ คือบริเวณอุ่งเท้า ขาล่างสุดท้อง ซึ่งรอยจะแตกต่าง รอยจะเป็นด่างๆแดงๆเขียว ส่วนขาหน้าด้านบนทั้งสอง. เป็นรอยของมีคม เหมือนโดนตัดปาดหรือเฉือนมา
เราเลยเอะใจขึ้นมา (เพิ่งจะมาเอะใจ) ว่าจริงๆแล้ว มันเกิดอะไรขึ้น พอกลับมาที่บ้าน เลย เลยดูขวดน้ายาล้างห้องน้ำ จึงได้พบว่า แท้ที่จริงแล้ว วิกซอลฝามันเปิดเองไม่ได้ เพราะเป็นฝาเป็นแบบคลิปล้อค และจุดที่วาง วิกซอลเราวางไว้บริเวณด้านในติดผนังบ้าน (หมาอยุ่ในคอก เอาขามาเขี่ยไปไม่ได้ ) และถึงจะขวดล้ม หรือหก น้ำยามันก้อไม่ไหลออกมาเอง เพราะลักษณะ ของขวดคือ เป็นแบบต้องใช้แรงคนฉีด ฉีดไส่บนตัว หน้าขา ปาก ท้อง ขา มีจุกสีขาว ที่เป็นรุเล็กๆสี่รุ รันลอง วางไห้มันหก มันก้อไหลออกมาไม่ได้. ต้องใช้แรงบีบเท่านั้น ไม่มีทางไหลออกมาเอง อีกทั้ง ตรงบริเวณที่วิกซอล มันวางนอนอยุ่วันที่เกิดเรื่องคือ ด้านบนของคอก แต่บริเวณที่เจอเจคอปนอนจมกองวิกซอล คือด้านหน้าของคอก และไม่มีรอย หยดตรงด้านบน ส่วนหมาอีกตัว อยุในคอกเดียวกัน ไม่เป็นอะไร เพราะนิสัยน้องค่อนข้างเรียบร้อย ไม่ดุ และขี้กลัว คาดว่า วันเกิดเหตอาจจะวิ่งหนีเข้าไปในบ้านหมา จากนั้นก้อเลยเห็นไปอีกว่า มีกรรไกร (ของตัวเอง เอาไว้ตัดเล็มขนหมาเวลาอาบน้ำ) ที่ปกติวางไว้บนโต้ะหน้าบ้าน แต่ตำแหน่งที่มันมาวาง ณ ปัจจุบันคือ ด้านฝั่งคอกรั้วหมา และมาดูรอยแผล เป็นแผลเหมือนโดนกรรไกร แน่นอน เลยโทรไปถามหมอ และโครงการ โครงการแนะนำไห้ไปแจ้งความก่อน แต่วันนั้นรันมีงานด่วนต้องไปทำ และลางานมาจะครึ่งวันแล้ว เลยยังมไม่สะดวกไป
แล้วเราก้อมาพบว่า ขาหลังน้อง และบริเวณอัณฑะ มีรอยเลือดที่เริ่มซึมๆออกมา ( ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทะไมถึงเพิ่งมีเลือดซึมตอนนี้ ) เราเลยพาน้องไปหาหมออีก หมอเลยโกนขนขา2ขาหลัง ก้อเจอรอย เหมือนโดนของมีคม เฉือนหรือปาด ตรงขาด้านใน และตรงใข่ ก้อมีรอยเฉือนด้วยของมีคม (อันนี้หมอพูดมาเอง บอกเราเอง ) แผลไม่ใช่แผลไหม่ น่าจะเกิดขึ้นพร้อมกัน แต่เพิ่งมาเจอ ใข่คือมีรอยโดนเฉือนหรือปาด ไม่ได้โดนตัดฉับ(ใช้คำผิดขออภัย) เราเลยต้องรีบไปแจ้งความกับตำรวจ และได้ขอใบคำวินิจฉัยจากหมอ ว่าน้องโดนทำร้ายด้วยวิกซอล และของมีคม ไปไห้ตำรวจดูด้วย (หาใบจริงไม่เจอ พรุ่งนี้จะไปขอกะร้อยเวรที่รับเรื่องว่าได้ก้อปปี้ไว้ไหม )
การรักษาต่อมา ของน้องคือ การพาไปทำแผลล้างแผลทุกวัน ซึ่งทุกๆวันที่ไป บาดแผลของน้อง จะมีการเน่า ที่เกิดจากการกัดของวิกซอล ที่อุ้งเท้า ที่แผลเปิด รวมทั้งที่ใข่ ที่คุนหมอจะต้องรักษา โดยการ ตัดเนื้อที่เน่าทิ้งไป ตัดออกทุกวัน และแผลน้องแย่ลงทุกวัน เพราะโดนน้ำยากัดกินเนื้อเยื่อ เส้นเอ็น จนจากวันแรกๆ ที่น้องยังลุกเดินได้บ้าง กลายเป็นเริ่มจะลุกไม่ได้เลย ขยับช่วยตัวเองไม่ได้เลย เพราะแผลโดนน้ำยากัดกินทุกวัน คุนหมอต้องช่วยโดยการ ตัดเนื้อที่เน่า ออกทั้งขา และใข่ จนสุดท้าย
สรุป...คุณรันเธอบอกว่าครั้งแรกที่เจคอปบาดเจ็บ เธอเข้าใจว่าเจคอปโดนเพียงวิกซอล จากอุบัติเหตุ ไม่คิดว่ามีใครบุกรุกบ้านเธอ จึงพาเจคอปไป รพส.รักษา และหมอที่นั่นก็รักษาโดยไม่ได้ละเอียดถี่ถ้วน ก็รักษาตามสภาพที่เห็นคือแก้พิษ และกลับบ้าน วันต่อมาเจคอปไม่ดีขึ้น คุณรันจึงพาไปที่ใหม่ และหมอที่นั่นจึงตรวจและพบว่ามันไม่ใช่แค่วิกซอล แต่เจคอปโดนมากกว่านั้น ขาและไข่ของมันถูกทำลาย ทำให้คุณรันฉุกคิดว่า มันไม่ใช่อุบัติเหตุอย่างที่เธอคิดแต่แรก แต่มีคนเจตนาบุกมาทำร้ายหมาของเธอ...