ผมรู้สึกผิดมากกับเพื่อน ผญ ที่ทำงานคนนึง(สนิทกันตอนทำงานครับ กิน เที่ยว เล่น ช่วยงานกันตลอด) เพราะผมรู้สึกดีกับเขา มันทำให้ผมจำต้องถอยห่างเพราะผมมีแฟนแล้ว ด้วยวิธีที่ผมเลือกจะไม่คุยหรือพยายามไม่เจอหน้าเขาเลย
แล้ววันนึงผมก็หายไปจากเขาด้วยการหางานใหม่ได้ แรกๆ ผมก็รู้สึกว่าเราถอยได้แล้ว แต่มันไม่ใช่เลยครับ ยิ่งเวลาผ่านไป ยิ่งนานวันไป เข้าปีที่ 5 แล้ว ผมยังรู้สึกผิด ผิดมากจริงๆ ที่ผมเลือกวิธีถอยห่างออกมาแบบนั้น
ผมอยากกลับไปขอโทษเขาตลอด (แม้ใจอยากกลับเป็นเพื่อนอีกครั้ง แต่รู้ดีว่าคงเป็นไปได้ยากมาก) แต่ผมไม่กล้าเลย ไม่กล้าสู้หน้าเขาจริงๆ ครับ แต่ก็ยังอยากจะอยากขอโทษเขาต่อหน้าจริงๆ
ผมรู้สึกได้เลยว่า ผมได้เสียเพื่อนที่ดีที่สุดคนนึงไปแล้วจริงๆ ครับ ผมโคตรผิดหวังในตัวเองจริงๆ ครับ
อยากขอโทษเพื่อนคนนึง
แล้ววันนึงผมก็หายไปจากเขาด้วยการหางานใหม่ได้ แรกๆ ผมก็รู้สึกว่าเราถอยได้แล้ว แต่มันไม่ใช่เลยครับ ยิ่งเวลาผ่านไป ยิ่งนานวันไป เข้าปีที่ 5 แล้ว ผมยังรู้สึกผิด ผิดมากจริงๆ ที่ผมเลือกวิธีถอยห่างออกมาแบบนั้น
ผมอยากกลับไปขอโทษเขาตลอด (แม้ใจอยากกลับเป็นเพื่อนอีกครั้ง แต่รู้ดีว่าคงเป็นไปได้ยากมาก) แต่ผมไม่กล้าเลย ไม่กล้าสู้หน้าเขาจริงๆ ครับ แต่ก็ยังอยากจะอยากขอโทษเขาต่อหน้าจริงๆ
ผมรู้สึกได้เลยว่า ผมได้เสียเพื่อนที่ดีที่สุดคนนึงไปแล้วจริงๆ ครับ ผมโคตรผิดหวังในตัวเองจริงๆ ครับ