หวนรำลึก นึกถึงครั้ง ยังเยาว์วัย
เหล่าจอมยุทธ ท่องเที่ยวไป ดั่งใจฝัน
มีวิชา ไว้ต่อสู้ สาระพัน
ใช้ปกป้อง และคุ้มกัน อันตราย
มีดบินร่าย ส่ายสะบัด ตวัดพุ่ง
มิอาจป้อง หรือพยุง เอาไว้ได้
ยามใดล่อง ลอยออกจาก มือคุณชาย
เหล่าอริ ล้วนล้มหาย ตายจากลา
ไร้ดวงตา คืออาวุธ ยากหยุดยั้ง
ความผิดหวัง จะประดัง กี่ครั้งหนา
ในชีวิต ของคนเรา ที่เกิดมา
ใยเป็นเรา ที่ต้องมา ทุกข์ระทม
กลอนนี้แต่งไว้เมื่อ 19 พฤษภาคม 2561
แต่ไม่เคยลงในห้องกลอนครับ
ศรเขียว
ฤทธิ์มีดสั้น