เราเคยคบกันคนคนนึง แล้วเลิกลากันไปค่ะ จากวันนั้น จนถึงวันนี้ก็ผ่านมา 9 ปี
9 ปีที่ผ่านมา เราไม่เคยหยุดคิดถึงเค้าได้เลย ช่วงปีแรกมันเป็นความคิดถึงที่ทำให้ทุกข์ และเสียใจนะคะ
แต่หลังจากนั้นมันก็กลายเป็นความคิดถึงที่ไม่ได้ทำให้เราเป็นทุกข์ เสียใจ หรืออาวรณ์ แต่เหมือนเป็นความคิดถึง นึกถึงที่ฝังลึกในใจ
เรายอมรับว่ายังรักเค้าอยู่ค่ะ คอยมองเค้าจากที่ไกลๆ แต่ในใจก็คิดตลอดว่าขอให้เค้ามีชีวิตที่ดี เจอคนที่ดี (ถ้ามีโอกาสได้คุยกัน เราก็มักจะบอกกับเค้าแบบนี้)
เพราะเราต่างก็รู้กันดี ว่าเรากับเค้าไม่มีทางที่จะกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้อีก และเราก็ยังเดินหน้าใช้ชีวิตต่อไปได้ดี
แต่เมื่อต้นเดือนที่ผ่านมา เราได้รับข่าวร้าย ว่าเค้าป่วยและเสียชีวิต... มันเสียใจอย่างบอกไม่ถูกค่ะ ความคิดถึงที่ทำให้เราทุกข์มันกลับมาอีกครั้ง
เสียใจที่ต่อไปนี้จะไม่มีคนๆนี้อยู่แล้ว ภาพเค้าที่อยู่ในหัวเรา มันทำให้เราร้องไห้ทุกครั้งที่นึกถึงค่ะ
ความรู้สึกแบบนี้มันจะยังอยู่กับเราอีกนานมั้ยคะ
คนที่เรารัก ตายจากไป เราจะจัดการกับความเศร้านี้ยังไงดีคะ
9 ปีที่ผ่านมา เราไม่เคยหยุดคิดถึงเค้าได้เลย ช่วงปีแรกมันเป็นความคิดถึงที่ทำให้ทุกข์ และเสียใจนะคะ
แต่หลังจากนั้นมันก็กลายเป็นความคิดถึงที่ไม่ได้ทำให้เราเป็นทุกข์ เสียใจ หรืออาวรณ์ แต่เหมือนเป็นความคิดถึง นึกถึงที่ฝังลึกในใจ
เรายอมรับว่ายังรักเค้าอยู่ค่ะ คอยมองเค้าจากที่ไกลๆ แต่ในใจก็คิดตลอดว่าขอให้เค้ามีชีวิตที่ดี เจอคนที่ดี (ถ้ามีโอกาสได้คุยกัน เราก็มักจะบอกกับเค้าแบบนี้)
เพราะเราต่างก็รู้กันดี ว่าเรากับเค้าไม่มีทางที่จะกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้อีก และเราก็ยังเดินหน้าใช้ชีวิตต่อไปได้ดี
แต่เมื่อต้นเดือนที่ผ่านมา เราได้รับข่าวร้าย ว่าเค้าป่วยและเสียชีวิต... มันเสียใจอย่างบอกไม่ถูกค่ะ ความคิดถึงที่ทำให้เราทุกข์มันกลับมาอีกครั้ง
เสียใจที่ต่อไปนี้จะไม่มีคนๆนี้อยู่แล้ว ภาพเค้าที่อยู่ในหัวเรา มันทำให้เราร้องไห้ทุกครั้งที่นึกถึงค่ะ
ความรู้สึกแบบนี้มันจะยังอยู่กับเราอีกนานมั้ยคะ