🌙⭐️🌟 [ถุงมือนักเขียน - FINAL] เรื่องที่ 1 "นกผู้ฉลาด" โดย "ถุงมือบาหลี" ครับ 🌟⭐️🌙

กระทู้คำถาม


สวัสดีครับ เพื่อนพี่น้องนักเขียนและะนักอ่านทุกท่าน อมยิ้ม17หัวใจดอกไม้

และแล้ว เราก็มาถึง รอบชิงชนะะเลิศ เกม "ถุงมือนักเขียน" กันแล้ว ซึ่งประกอบด้วยนักเขียนสวมถุงมือสารพัดอย่าง แบ่งเป็น 2 กลุ่ม ดังนี้

กลุ่มที่ 1 เป็น "ถุงมือรับเชิญ" ประกอบด้วย อาสาสมัคร 4 ท่าน (เพิ่มมาอีก 1) และตัวกรรมการด้วย (อันนี้ ขอใช้สิทธิพิเศษ แฮ่! ก็มันคันไม้คันมือนี่นา ^^ แต่ไม่มีผลในการชิงกับเขานะครับ เป็นแต่เปิดโอกาสให้ผู้อ่าน/ผู้ตอบ ได้ล่าคะแนนเพิ่ม เท่านั้น) รวมเป็น 5 "ถุงมือเสริม" ครับผม

กลุ่มที่ 2 ได้แก่ 8 ผู้เข้าชิงชนะเลิศ คือ
1. คุณ kasareev
2. คุณ psycho_factory
3. คุณ อิสิ
4. คุณ ladylongleg
5. คุณ Luckard
6. คุณ B-thirteen
7. คุณ เกสรผกา
8. คุณนัน turtle_cheesecake

ผู้ที่จะได้ตำแหน่ง แชมป์ รองแชมป์ และที่ 3 ก็คือ นักเขียนในกลุ่ม 8 คนผู้เข้าชิง ผู้ที่ถูกทายชื่อชี้ตัวถูก น้อยที่สุด หรือไม่มีเลย นั่นเอง

เฉพาะ ตำแหน่งแชมป์ นั้น กรรมการ ขอกำหนด ดังนี้

ถ้ามีผู้ถูกทายชี้ตัวถูกต้อง น้อยที่สุด 1 คน คนนั้นเป็นแชมป์โดยเด็ดขาด ถ้าคะแนนเท่ากัน 2 คน จะให้ครองแชมป์ร่วม

แต่...ถ้าคะแนนเท่ากัน 3 คน หรือมากกว่า จะต้องแข่ง SUDDEN DEATH PLAY-OFF หาแชมป์ เพียงคนเดียว โดยจะให้เขียนเรื่อง "แบบพิเศษ" ซึ่งจะแจ้งให้ทราบต่อไปข้างหน้า หากเกิดกรณีนี้ขึ้นครับ ^^

ในส่วนของผู้อ่าน/ผู้ทาย มีคะแนนพิเศษให้ สำหรับการทาย "ถุงมือรับเชิญ" ทั้ง 5 ว่าคือใคร โดยจะให้ถุงมือละ 20 คะแนน และะถ้าใครทายถูกหมดทั้ง 5 คน ซึ่งรวมแล้วคือ 100 คะแนน ก็จะให้คูณสอง เป็น 200 คะแนน

ส่วนถุงมือผู้เข้าชิง ก็จะมีระดับขั้นคะแนนแบบพิเศษเช่นกัน ดังนี้
ทายถูก 1 ถึง 2 ถุงมือๆละ 10 คะแนน
ทายถูก 3 ถุงมือ ได้ 50 คะแนน
ทายถูก 4 ถุงมือ ได้ 70 คะแนน
ทายถูก 5 ถุงมือ ได้ 100 คะแนน
ทายถูก 6 ถุงมือ ได้ 150 คะแนน
ทายถูก 7 ถุงมือ ได้ 200 คะแนน
และ ทายถูกหมดทั้ง 8 ถุงมือ ได้ 300 คะแนน ^^

เอาละครับ หลังจากรับทราบกติกาทั้งหมดในรอบชิงนี้แล้ว ขอเชิญพบกับ ถุงมือแรก เรื่องแรก ได้ ณ บัดนี้... อมยิ้ม04หัวใจดอกไม้

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------




กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ที่สระน้ำแห่งหนึ่งซึ่งไม่ใหญ่มากนัก มีปลาอาศัยอยู่มาก ในหน้าร้อน น้ำในสระจะลดน้อยลงจนเกือบแห้งขอด ทำให้ปลาอยู่อย่างลำบาก

ในที่ไม่ไกลจากสระนั้นเอง  มีนกกระยางอยู่ตัวหนึ่ง เห็นปลามีจำนวนมาก จึงคิดหาอุบายลวงกินปลาขึ้นมาได้อย่างหนึ่งแล้วไปยืนอยู่ริมสระน้ำนั้น โดยทำทีเป็นเศร้าสร้อยหงอยเหงา ยืนเซื่องซึม

ปลาเห็นนกกระยางเป็นเช่นนั้นจึงถามขึ้นว่า

           “ท่านเป็นอะไร ถึงดูซึมเศร้าไป”

นกกระยางตอบว่า

           “เรากำลังสลดใจ สงสารพวกท่าน ที่น้ำในสระแห้งขอดทุกครั้งเมื่อถึงหน้าร้อน สระนี้น้อยมีที่เที่ยวน้อยและความร้อนมาก  อีกไม่ไกลมากในที่ไม่ไกลจากที่นี้ มีสระใหญ่อยู่สระหนึ่งทั้งลึก ที่น้ำมากและมีดอกบัวเต็มสระ ถ้าพวกท่านไว้ใจเรา เราจะอาสาพาพวกท่านไปด้วยจะงอยปาก คาบพวกท่านไปทีละตัว”


ปลาจึงพูดว่า
           
            “แน่ะท่าน เราไม่เคยได้ยินว่านกกระยางคิดดีต่อปลาอย่างเราๆเลย ท่านต้องการกินปลาเป็นอาหารทีละตัวมากกว่า พวกเราไม่เชื่อคำท่าน”

นกจึงตอบว่า

           “ถ้าพวกท่านไม่เชื่อเรา พวกท่านจงส่ง ปลาตัวใดก็ได้ตัวหนึ่งไปดูสระน้ำนั้นพร้อมกับเรา”
         
            พวกปลาที่อาศัยยู่ในสระน้ำที่แห้งขอดนั้นจึงคัดเลือกได้ปลาดำใหญ่ตัวหนึ่งที่มีความสามารถทั้งทางบกและทางน้ำ ให้เป็นตัวแทนของปลาทั้งหมดไปดูสระน้ำนั้นกับนกกระยาง

นกกระยางนั้นได้คาบนำปลาดำตัวอาสานั้นไปชมสระน้ำบอกไว้แต่แรก โดยบินวนสามรอบ แล้วนำกลับมาปล่อยยังสระเดิม

         เมื่อปลาดำตัวอาสานั้นกลับมาก็ได้พรรณนาถึงสระน้ำที่ไปเห็นมาให้ปลาทั้งหลายฟัง หลังจากนั้นพวกปลาจึงตกลงใจจะไปอยู่ที่สระใหม่ตามคำแนะนำของนกกระยาง


ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา นกกระยางก็คาบปลาทีละตัวไปกิน และกินที่ใต้ต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งที่มีรุกขเทวดาเฝ้ารักษาอยู่ ใกล้สระน้ำใหญ่นั้นเอง  

นกกระยางทำเช่นนั้นเรื่อยมา

วันเวลาผ่านไป จนปลาหมดสระ

ในสระนั้นยังมีปูใหญ่ เมื่อนกกระยางเห็นเข้า คิดอยากจะกินปูนั้น จึงใช้อุบายเดิมเหมือนที่ใช้กับปลาที่ได้ผลมาแล้ว

ปูจึงตอบนกไปว่า
        
             “เนื่องจากเราตัวใหญ่ เกรงว่าท่านจะคาบแล้วบินไปไม่ไหว เราขอใช้ก้ามปูคีบคอท่านไปแทนแล้วกัน พอจะเป็นไปได้หรือไม่”
    
             นกกระยางตกลงตามนั้นด้วยอำนาจแห่งความหิว พอบินไปได้ใต้ต้นไม้ใหญ่ใกล้สระน้ำใหญ่ นกก็จับที่กิ่งไม้นั้นหวังจะกินปู

ส่วนปูเห็นก้างปลาที่โคนต้นไม้ใหญ่นั้นกองอยู่อย่างมากมาย ทำให้ทราบความจริง จึงสั่งให้นกบินไปส่งที่สระตามเดิม หรือถ้านกจะไม่ไปส่ง ปูจะหนีบคอนกกระยางให้แน่นขึ้น พร้อมกับขู่จะหนีบขอให้ขาด

นกกระยางกลัวตาย จึงบินออกจากกิ่งไม้กลับไปที่สระน้ำนั้น

ครั้นพอบินไปถึงกลางสระน้ำ ปูจึงตัดสินใจหนีบคอนกกระยางขาด ตายกลางสระน้ำนั้นเอง

/// จบ ///


..........

ขอร่วมเกมส์กวีถุงมือเขียน
หนูเเวะเวียนอ่านเรื่องเทืองปัญญา
ครั้งแรกลงความเรียงโปรดเมตตา
ให้ทุกท่านอย่าว่างานหนูเลย


ถุงมือบาหลี


รายชื่อให้เลือกตอบ (มีทั้งตัวจริง ถุงมือรับเชิญ และตัวหลอก)

1.    B-thirteen
2.    Christian Trevelyan Grey
3.    GTW
4.    kasareev
5.    KTHc
6.    Lady Star 919
7.    ladylongleg
8.    Luckard
9.    Na(นะ)
10.    peiNing
11.    psycho_factory
12.    Susisiri
13.    Tantava
14.    turtle_cheesecake
15.    WANG JIE
16.    เกสรผกา
17.    เปลวอัคคี
18.    คีตมินทร์
19.    จอมยุทธนักสืบ
20.    ชายขอบคันนายาว
21.    นลินมณี
22.    ยัยตัวร้ายมุกอันดา
23.    ลายลิขิต
24.    สวนดอก
25.    ส่องแสงตะวันฉาย
26.    อิสิ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่