ว่าจะไม่ตั้งกระทู้คู่นี้หรือภาคนี้อีกแล้วเชียวนะคะ ครั้งก่อนก็ว่าเป็นกระทู้ส่งท้ายไปแล้ว
แต่เพิ่งไปอ่านเจอมา โอ้ย ไม่แปลไม่ได้ค่ะ จะเป็นการทรยศต่อความเป็นติ่งของตัวเองไป
ทั้งนี้ต้องขอบคุณสหายร่วมติ่ง คุณNorikoจังกับคุณikat ที่มาแจ้งข่าวว่ามีฉากนี้ในนิยายด้วยนะคะ
ทำเอาอิชั้นที่ซื้อนิยายเล่ม13มาเป็นที่ระทึกใส่ตู้ไว้เงียบๆต้องหยิบมาเปิดอ่านฉากนี้โดยพลัน ยังแอบเจ็บใจว่าพลาดไปได้ยังไง555
เพราะตอนจบ FT ออกมาทุกคนมุ่งความสนใจไปที่ฉากขอแต่งงานเสียหมด
จนน้อยคนรู้ว่าจริงๆแล้วไอ้หน้าก่อนฉากขอแต่งงานนั้นมันมีฉากมหาฟินอีกฉากนึงที่ไม่มีคนสรุปออกมาให้อ่านกัน
ว่าแล้วก็เลยแปลซะเลยค่ะ
สงสัยไหมคะว่าทำไมปกเล่มจบถึงเป็นรูปคู่นี้แบบนี้
จริงๆแล้วมันมีสตอรี่ค่ะ เชิญอ่านค่า
*คำเตือน ฉากนี้ระดับความจิกหมอนสูงพอๆกับฉากขอแต่งงานกับบทส่งท้าย
ฮีโร่ผลักประตูคอกพิทที่พังเสียหายให้เปิดออกก่อนจะค่อยๆออกมาข้างนอกในสภาพบอบช้ำโงนเงน เดินได้เพียง2-3ก้าวก็ทรุดตัวล้มลงกับพื้น
คราวนี้...คงจะไม่ไหวแล้วสินะ
ความเจ็บปวดทั่วร่างค่อยๆหายไป แสงสว่างเจิดจ้าก็พลันปรากฎขึ้นต่อหน้า
ฮีโร่รู้สึกถึงความตายที่คืบคลานเข้ามา
ตอนนั้นเอง เขาเห็นภาพนางฟ้าปีกสีขาวเคลื่อนคล้อยเข้ามาหา
อา แม้แต่คนอย่างฉันยังมีนางฟ้ารับไปสวรรค์ด้วยหรือ?
"นางฟ้า"หันมาเอ่ยกับฮีโร่
"ประกายแสงแห่งวิญญาณของเธอ...ฉันได้เห็นมันแล้วล่ะ"
นั่นคือเสียงอันแสนอ่อนโยนของรีลีน่า
"รี รีลีน่า"
ฮีโร่เอ่ยออกมาเพียงเท่านั้นก่อนจะสิ้นสติไป
ตอนนั้นเอง พรีเวนเตอร์เคธี่ โพขับเรือโฮเวอร์ขนาดเล็กมาจอดไว้ข้างๆบริเวณที่ฮีโร่สลบอยู่
"รีลีน่าซัง เขายังมีชีวิตอยู่รึเปล่าคะ?"
"แน่นอนค่ะ"
รีลีน่าโอบกอดฮีโร่ที่หมดสติเอาไว้อย่างอ่อนโยน
แม้จะไร้ซึ่งปีกสีขาว แต่รอยยิ้มอันแสนอ่อนโยนั้นดูราวกับนางฟ้า
"อีกไม่นาน เครื่องมือแพทย์กำลังถูกส่งมาที่นี่แล้วค่ะ"
รีลีน่าค่อยๆเอียงคอไปด้านหนึ่ง
"รู้ไหมคะ เคธี่ซัง ว่าสโนว์ไวท์กับเจ้าหญิงออโรร่าต่างก็ฟื้นขึ้นมาด้วยจุมพิตน่ะ..."
เคธี่กลืนน้ำลายอย่างไม่รู้ตัว
รีลีน่าก้มลงประทับจุมพิตลงบนริมฝีปากของฮีโร่ที่ยังคงหมดสติอยู่
ช่างเป็นภาพที่แลดูบริสุทธิ์ไร้เดียงสาเหลือเกิน
แต่ฮีโร่ก็ยังไม่ลืมตาตื่นขึ้นมา
รีลีน่าแย้มรอยยิ้มอย่างมีความสุข
ขณะที่ความสุขสงบปรากฎขึ้นบนใบหน้าของฮีโร่
-จบย่อหน้า-
สครีมมมมมมมมมมมมมมมมม@#%^&*!#@$
ติ่งฟินตายอีกรอบค่ะ ไม่เหลือความแคลงใจใดๆกับคู่นี้อีกต่อไปแล้ว ลาก่อย...ฮืออออ....
อะเหื้อ ถ้าสักวันได้ทำอนิเมจริงๆ โปรดอย่าตัดฉากนี้ออกเลยนะได้โปรด 5555
ปล. จขกท แปลบทส่งท้ายตัวเต็มไว้ในลิ้งนี้ค่ะ>>>
http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=1430869&chapter=1
ใครสนใจอยากอ่านเต็มๆก็เชิญได้นะคะ
[Spoil] Gundam Wing Frozen Teardrop : Before the proposal...
แต่เพิ่งไปอ่านเจอมา โอ้ย ไม่แปลไม่ได้ค่ะ จะเป็นการทรยศต่อความเป็นติ่งของตัวเองไป
ทั้งนี้ต้องขอบคุณสหายร่วมติ่ง คุณNorikoจังกับคุณikat ที่มาแจ้งข่าวว่ามีฉากนี้ในนิยายด้วยนะคะ
ทำเอาอิชั้นที่ซื้อนิยายเล่ม13มาเป็นที่ระทึกใส่ตู้ไว้เงียบๆต้องหยิบมาเปิดอ่านฉากนี้โดยพลัน ยังแอบเจ็บใจว่าพลาดไปได้ยังไง555
เพราะตอนจบ FT ออกมาทุกคนมุ่งความสนใจไปที่ฉากขอแต่งงานเสียหมด
จนน้อยคนรู้ว่าจริงๆแล้วไอ้หน้าก่อนฉากขอแต่งงานนั้นมันมีฉากมหาฟินอีกฉากนึงที่ไม่มีคนสรุปออกมาให้อ่านกัน
ว่าแล้วก็เลยแปลซะเลยค่ะ
สงสัยไหมคะว่าทำไมปกเล่มจบถึงเป็นรูปคู่นี้แบบนี้
จริงๆแล้วมันมีสตอรี่ค่ะ เชิญอ่านค่า
*คำเตือน ฉากนี้ระดับความจิกหมอนสูงพอๆกับฉากขอแต่งงานกับบทส่งท้าย
ฮีโร่ผลักประตูคอกพิทที่พังเสียหายให้เปิดออกก่อนจะค่อยๆออกมาข้างนอกในสภาพบอบช้ำโงนเงน เดินได้เพียง2-3ก้าวก็ทรุดตัวล้มลงกับพื้น
คราวนี้...คงจะไม่ไหวแล้วสินะ
ความเจ็บปวดทั่วร่างค่อยๆหายไป แสงสว่างเจิดจ้าก็พลันปรากฎขึ้นต่อหน้า
ฮีโร่รู้สึกถึงความตายที่คืบคลานเข้ามา
ตอนนั้นเอง เขาเห็นภาพนางฟ้าปีกสีขาวเคลื่อนคล้อยเข้ามาหา
อา แม้แต่คนอย่างฉันยังมีนางฟ้ารับไปสวรรค์ด้วยหรือ?
"นางฟ้า"หันมาเอ่ยกับฮีโร่
"ประกายแสงแห่งวิญญาณของเธอ...ฉันได้เห็นมันแล้วล่ะ"
นั่นคือเสียงอันแสนอ่อนโยนของรีลีน่า
"รี รีลีน่า"
ฮีโร่เอ่ยออกมาเพียงเท่านั้นก่อนจะสิ้นสติไป
ตอนนั้นเอง พรีเวนเตอร์เคธี่ โพขับเรือโฮเวอร์ขนาดเล็กมาจอดไว้ข้างๆบริเวณที่ฮีโร่สลบอยู่
"รีลีน่าซัง เขายังมีชีวิตอยู่รึเปล่าคะ?"
"แน่นอนค่ะ"
รีลีน่าโอบกอดฮีโร่ที่หมดสติเอาไว้อย่างอ่อนโยน
แม้จะไร้ซึ่งปีกสีขาว แต่รอยยิ้มอันแสนอ่อนโยนั้นดูราวกับนางฟ้า
"อีกไม่นาน เครื่องมือแพทย์กำลังถูกส่งมาที่นี่แล้วค่ะ"
รีลีน่าค่อยๆเอียงคอไปด้านหนึ่ง
"รู้ไหมคะ เคธี่ซัง ว่าสโนว์ไวท์กับเจ้าหญิงออโรร่าต่างก็ฟื้นขึ้นมาด้วยจุมพิตน่ะ..."
เคธี่กลืนน้ำลายอย่างไม่รู้ตัว
รีลีน่าก้มลงประทับจุมพิตลงบนริมฝีปากของฮีโร่ที่ยังคงหมดสติอยู่
ช่างเป็นภาพที่แลดูบริสุทธิ์ไร้เดียงสาเหลือเกิน
แต่ฮีโร่ก็ยังไม่ลืมตาตื่นขึ้นมา
รีลีน่าแย้มรอยยิ้มอย่างมีความสุข
ขณะที่ความสุขสงบปรากฎขึ้นบนใบหน้าของฮีโร่
-จบย่อหน้า-
สครีมมมมมมมมมมมมมมมมม@#%^&*!#@$
ติ่งฟินตายอีกรอบค่ะ ไม่เหลือความแคลงใจใดๆกับคู่นี้อีกต่อไปแล้ว ลาก่อย...ฮืออออ....
อะเหื้อ ถ้าสักวันได้ทำอนิเมจริงๆ โปรดอย่าตัดฉากนี้ออกเลยนะได้โปรด 5555
ปล. จขกท แปลบทส่งท้ายตัวเต็มไว้ในลิ้งนี้ค่ะ>>>http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=1430869&chapter=1
ใครสนใจอยากอ่านเต็มๆก็เชิญได้นะคะ